Αγωνιούμε δια την αέναη σιωπή και αδιαφορία
από όλους και για όλα των εκεί κάτω,
Μεγάλων και τρανών .
Αγωνιούμε, θλιβόμαστε, δακρύζουμε, πονούμε,
την σφριγηλή νεολαία μας χάσαμε
και εις το μέλλον θα θρηνούμε.
Αγωνιούμε ακατάπαυστα δια τον ιστορικό Ακριτικό
τόπον μας, για την ελευθερία του, την ιστορία του,
την αξιοπρέπειά του, την ευημερία του.
Αγωνιούμε, ανελλιπώς ακούγοντας, τους (φίλους μας)
και συμμάχους γείτονές μας τις απειλητικές τους κραυγές ,
και για αμφισβητούμενες ιστορικές περιοχές.
Αγωνιούμε, απορούμε και εξιστάμεθα , στον ανιστόρητο
Αλυτρωτισμό δεν δίνονται δυστυχώς,
απαντήσεις σθεναρές και αποστομωτικές .
Αγωνιούμε και αιτούμε, για ολίγον να μας αφουγκρασθούνε,
που μακροχρονίως μάταια φωνασκούμε.
Αγωνιούμε, τώρα και γραπτώς θ’ αναφερθούμε,
αν θετικά σκεφτούνε, ίσως τα γραπτά αυτά ,
πιάσουν τόπο πραγματικά, να αφυπνίσουνε ,
τους εν υπνώσει και σε νάρκωση,
ευρισκόμενους υπευθύνους γενικά,
σε εγρήγορση να τεθούν τα χρόνια προβλήματα
σε χρόνο ρεκόρ να επιλυθούν.
Αγωνιούμε, ανυπομονούμε, αν ‘όλα αυτά
τα λάβουν υπ’ όψιν πραγματικά
και τα κρίνουν θετικά θα είναι
Ευχής έργον για της Ελλάδος τα χρονικά.
Γεώργιος Χ .Τσαρακτσίδης
Αλεξανδρούπολη
