Βραδάκια καλοκαιριού στη γειτονιά
κάτω από την αστροφεγγιά
παίζαν τα παιδιά παιχνίδια ομαδικά
και οι μεγάλοι κουβεντιάζαν τα κοινά.
Φύσαγε αεράκι δροσερό
και πέταγαν οι καρδιές σαν το χαρταετό,
τα όνειρα, οι ελπίδες και οι ιδέες
έδιναν και έπαιρναν στις παρέες.
Χρόνια αξέχαστα, φτωχικά,
να λειτουργούν όλα γνωστικά,
να υπάρχει όρεξη για ζωή,
να είναι χαρούμενη η ψυχή.
Άλλους κόσμους δε γυρεύαν,
μόνο στα όνειρά τους ταξιδεύαν,
η γειτονιά τους η μικρή
ήταν το τέλος τους και η αρχή.
Αυτή η ζωή τα παλιά χρόνια αλήθεια
είχε αγάπη και βοήθεια,
το άγχος και η απληστία
είναι καινούρια θεωρία.
Βραδάκια καλοκαιριού σήμερα στη γειτονιά
πολυκατοικίες κρύβουν την αστροφεγγιά,
αυτοκίνητα κορνάρουν και σε τρελαίνουν
και οι φωνές των παιδιών χωλαίνουν.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
