Γερνάω μόνη
είναι της μεγάλης ντίβας το παράπονο.
Το λαμπρό παρελθόν δε με γλιτώνει
από της μοναξιάς το ρεύμα το άπονο.
- Advertisement -
΄Ερωτες γέμισαν πολλοί
στης ζωής της την πορεία
μα δεν της άγγιξαν την ψυχή
και δεν έγραψαν ιστορία.
Κάποτε σείστηκε η πλατεία
από τα χειροκροτήματα
μα τώρα ζει στη μελαγχολία
και στης μνήμης τα στοιχήματα.
΄Ητανε ξεχωριστή
άστρο φωτεινό στου ουρανού το στερέωμα
και έφτασε με πολύ αγώνα εκεί
θυσιάζοντας σώμα και αίμα.
Ο καιρός πέρασε σκληρά
φέρνοντας χρήμα και λάθη
που δε γιατρέψαν την καρδιά
αλλά τη χαράκωσαν με πάθη.
Γερνάω μόνη λέει τώρα
και σκέφτεται πως αν μπορούσε
θα περνούσε από την μπόρα
απ΄την αρχή θα ξεκινούσε
και θα κρατούσε ότι αγαπούσε.
Τάνια Στεφάνου Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
