Πολλά γιατί, μες στη ζωή, τον κόσμο βασανίζουν.
Κι όμως, αυτά ανεξέλεγκτα, όλους μας κουλαντρίζουν.
Και σαν πρώτο μέγα γιατί, που άκουσα και λένε.
Ήταν! Γιατί να γεννηθώ φτωχός; Για τούτο πολλοί … κλαίνε.
Γιατί, αρρώστιες να με βρουν, ενώ άλλους τους προσπερνάνε,
και υγιείς ως τα βαθιά, γεράματά τους πάνε;
Γιατί, απογόνους και παιδιά, στη ζωή μου να μην έχω;
Μήπως ετούτη τη χαρά, δεν μπορώ να αντέχω;
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι, αλλαγή φύλου ζητούν,
και πολλά γιατί να μάθουνε, συνέχεια προσπαθούν.
Αυτά, κι άλλα πολλά γιατί, γεννιούνται κάθε μέρα,
στον άνθρωπο που δυστυχώς, δεν μπορεί, να τα κάνει πέρα.
Λύσεις ζητά, και τα γιατί, να λείψουν απ’ τη ζωή.
Να γίνει, όπως τα θέλει ο καθείς, κι έτσι να ευτυχεί!
Όμως, τα γιατί είναι στη ζωή, που φέρνουν ποικιλία.
Αν έλλειπαν, καλά ή κακά, θα ‘ταν μονοτονία!
Και, πώς να λείψουν τα κακά; Δεν είναι του παρόντος.
Είναι στο χέρι «Εκεινού», του ανωτάτου όντος.
Αυτός ορίζει, ό,τι καλό, και ό,τι κακό θα βρει,
στον κάθε άνθρωπο στη ζωή, κι αν πρέπει να χαρεί!
Αθ. Παπατριανταφύλλου
