Ένα ποιηματάκι πικραμένο θα σας πω
για τα ερημωμένα αδειανά χωριά μας
το έχω γράψει με δάκρυ πίκρα και καημό
- Advertisement -
το πώς αφήσαμε τα τόσα νοικοκυριά μας.
Από την Κορνοφωλιά έφυγα το 1978
από τότε στην ωραία Αλεξανδρούπολή μας κατοικώ
μα το χωριό μου και αν είναι φτωχικό
εκείνην την ζωή ποτέ μα ποτέ δεν την ξεχνώ.
Με τα μάτια δακρυσμένα
για το χωριό μου ομιλώ
όσο μακριά και να ζω στα ξένα
στο μυαλό φωτογραφία το κρατώ.
Ολόκαρδα και με συμπόνια
δεν το ξεχνώ ούτε στιγμή
για τα όμορφα παιδικά μου χρόνια
που δεν ήξερα βάσανα πίκρες και καημούς.
Από την ώρα που κλείστηκα στην πολυκατοικία
θυμάμαι πάντα την όμορφη αυλή
εκεί σαν παιδί που πρωτοείδα
το λαμπερό φως και την ζωή.
Κορνοφωλιά
Αλεξανδρούπολη
