Κύριε Στέλιο ποιητή
του Σπηλαίου εμπνευστή
που αγαπάς τα ποιήματα
και τα φιλοφρονήματα.
Πάντα σκέφτεσαι τους στίχους
και παντού έχεις φίλους
τα πειράγματα δε λείπουν
και τα καλαμπούρια τρέχουν.
Τα γράμματά σου λίγα
και η έμπνευση πολύ
με αγάπη περισσή
και εκτίμηση πολύ.
Έχεις γράψει για όλους
κάτι έστω κι ένα μικρό
στοιχάκι για να δείξεις
τη δουλειά τους αλλά
και τα μειονεκτήματά τους.
Πέρα από τη ραπτική
ήξερες και την ποιητική
όσο για την αγροτική
δεν την ήθελες πολύ.
Το περπάτημά σου γρήγορο
με τη μαγκούρα και το σκύλο
και το ράδιο στη διαπασών
για να ακούει το χωριό.
Τώρα που τα χρόνια φύγαν
πάλι στέκεσαι στο κέντρο
την εφημερίδα σου διαβάζεις
κι όλους τους διασκεδάζεις.
Ακόμα κι όταν φύγεις
η ανάμνησή σου θα μείνει
στο αγαπημένο σου χωριό
που ‘χεις γράψει τόσα γι’ αυτό.
Ποιήτρια δεν είμαι να σε φτάσω
δεν μπορώ, όμως έγραψα κάτι
κι εγώ για τον κύριο ΣΤΕΡΓΙΑΝΟ
Ιωάννα
