Γράμμα θα στείλω στον Θεό
με μάτια δακρυσμένα
και με ευαίσθητη καρδιά
με λόγια πικραμένα.
Ίσως προσέξει τη γραφή
και δείξει ευαισθησία
αυτός ο κόσμος που πονά
να βρει την ευτυχία.
Που είναι απαραίτητη
ο άνθρωπος να ζήσει
και να μπορέσει στη ζωή
σωστά να επιζήσει.
Που υποφέρει συνεχώς
αυτή η κοινωνία,
που την κυκλώνει συνεχώς
το πάθος και η κακία.
Και κάνει πάντα τη ζωή
σκληρή και πικραμένη
και υποφέρει βάναυσα
αυτή η οικουμένη.
Αυτές οι κακίες δυστυχώς
που δρουν μες στη ζωή μας
κυκλοφορούν συνειδητά
και μέσα στην ψυχή μας.
Καθένας με τον τρόπο του
τις κρύβει στην καρδιά του
και ξεσπαθώνουν κάποτε
και χάνονται μπροστά του.
Κυκλοφορούν αδίσταχτα
χωρίς να λογαριάσουν,
όποιον θα βρουν αδύναμο,
θα τον κατασπαράξουν.
Κι έτσι τις συνέπειες
καθημερινώς τις ζούμε
και πικραμένοι πάντοτε
απ’ τη ζωή περνούμε.
Να μας φωτίσει ο Θεός
να βρούμε τον εαυτό μας
και τα κακά να αφήσουμε
που τρέφει το μυαλό μας.
Στέλιος Ντουρανίδης
Σπήλαιο Ορεστιάδος
