«Εκ γυναικός ερρύει τα φαύλα», είπες.
Με θεώρησες ζώο, πράγμα,
Χαλεπό φορτίο, εύθραυστο βάζο.
Ποιος νόμος, ποια γραφή το λέει;
«Εκ γυναικός πηγάζει κρείττω».
Δεν είμαι η Εύα που καταστρέφει.
Είμαι η Μαρία! Η Αθηνά.
Γεννήτρια ζωής.
Υφάντρα χαράς και ελπίδας.
Η γυναίκα Εστιάδα είμαι
Που φυλάττω αναμμένη την φλόγα
Του σπιτιού και της ανθρωπότητας.
Ισάξιά σου είμαι άνδρα.
Παντού με βρίσκεις.
Στο κοινωνικό γίγνεσθαι,
Στο θρησκευτικό και ιστορικό.
Στην επιστήμη και στην πολιτική.
Στα γράμματα και στην Τέχνη,
Στην Μυθολογία και αθλητισμό.
Στην φιλανθρωπία, στον εθελοντισμό,
Και στον πολιτιστικό τομέα.
Αν και με την γυναικαρχία
Άρχισεν η ανθρωπότητα,
Ελάχιστες σελίδες μου αφιέρωσες
Ανδροκρατούμενη Ιστορία.
Στα ύψη μ΄ανέβασεν
Ο Χριστός,
Ο Ιησούς ο Ναζωραίος.
Κι εγώ, με τα ωραία μου φτερά,
Εκεί… σ΄ανεβάζω άνδρα.
Με την παρουσία μου,
Αναγνωρίζεις την φύση σου.
«Οστούν εκ των οστών σου,
Σάρξ εκ της σαρκός σου».
Έλα να Θεωθούμε.
Είμαι η Γυναίκα.
Της Γης το κόσμημα.
«Δώρημα, άνωθεν εστίν,
Κατεβαίνον
Εκ του Πατρός των Φώτων».
Θεοδώρα Κουφουπούλου-Ηλιοπούλου
Β΄ βραβείο από περιοδικό ΚΕΛΑΙΝΩ 2004
Απηγγέλθη στη Βουλή των Ελλήνων
Ημέρα Γιορτής της γυναίκας, επί προεδρίας
Κ. Άννας Ψαρούδα-Μπενάκη.
Για την αντιγραφή: Παναγιώτης Κουσίδης
