Είμαστε ΓΝΗΣΙΑ τέκνα των μεγάλων Αρχαίων προγόνων μας
Διαφθορά, σύμφωνα με το Λεξικό Μπαμπινιώτη, είναι «η με χρήση αθέμιτων μέσων (δωροδοκιών, εξυπηρετήσεων κ.λπ.) παραβίαση των νόμων προς ίδιο όφελος». Αποτελεί ηθικό ξεπεσμό η αλλοίωση των ηθικών χαρακτηριστικών και η αποδοχή της ανηθικότητας.
Είναι λυπηρό και ηθικά απαράδεκτο να επιδιώκεται και δυστυχώς να επιτυγχάνεται τις περισσότερες φορές η επίτευξη παράνομων σκοπών και η απόκτηση άνομων ωφελημάτων από πρόσωπα με ελαστική η ανύπαρκτη συνείδηση.
Το έγκλημα της δωροδοκίας όμως έχει σχεδόν τρισχιλιετή ιστορία, όπως προκύπτει, από μια συνοπτική ιστορική διαδρομή μέσα από κείμενα αρχαίων συγγραφέων, γιατί υπήρξαν πολλές περιπτώσεις δωροδοκιών, μερικές των οποίων παρατίθενται ακολούθως:
1) Ο Πολύβιος τον 2° π.Χ. αιώνα αναφέρει: «… Σε όλη την Ελλάδα επικρατεί η δωροδοκία και ότι κανένας δεν κάνει τίποτε δωρεάν».
2) Ο Αριστοφάνης γράφει, σατιρίζοντας, στον «Πλούτο»: «…Θα συγκαλύψω την υπόθεση με λίγο λάδωμα αφού βουλώσω με κέρματα το στόμα των πολιτικών και των ρητόρων»
3) Ο Ησίοδος κατηγορεί τους «δωροφάγους άντρες» δηλαδή τους «ανθρώπους που σέρνουν τη Δικαιοσύνη εκεί που θέλουν να την πάνε»
4) Ο Φίλιππος B’ έλεγε ότι «… κανένας Αθηναίος δεν είναι αδωροδόκητος εκτός του Ξενοκράτη», που και αυτός όμως δωροδοκήθηκε, έστω και «λίγο», από τον Αλέξανδρο.
5) Ο Ιούλιος Τζέλιους έγραψε ότι ο ρήτορας Δημάδης ομολόγησε ότι έλαβε από τον Φίλιππο τον B’ ως «δώρο» το τεράστιο, για την εποχή εκείνη, ποσό του ενός τάλαντου.
6) Το Μαντείο των Δελφών έδωσε χρησμό στους Σπαρτιάτες ότι θα καταστραφούν τώρα που έγιναν φιλοχρήματοι.
7) Ο Ηρόδοτος αναφέρει στις «Ιστορίες» του ότι οι βασιλείς της Σπάρτης Λεωτυχίδης (476 π.Χ.) και Άγις (419 π.Χ.) κρίθηκαν ένοχοι δωροδοκίας.
8) Ο ίδιος αναφέρει ότι ακόμη και η Πυθία δωροδοκήθηκε από τους Αλκμαιωνίδες για να αλλάξει γνώμη.
9) Αλλά και ο βασιλιάς της Σπάρτης Κλεομένης, ετεροθαλής αδελφός του Λεωνίδα, δωροδόκησε την Πυθία για να πάρει ευνοϊκό χρησμό. Όταν όμως έγινε γνωστό το σκάνδαλο η Πυθία εκδιώχθηκε από τους Δελφούς.
10) Την ίδια κατηγορία, για χρηματισμό της Πυθίας από τον Φίλιππο της Μακεδονίας, για ευνοϊκούς χρησμούς, υποστήριξε και ο Δημοσθένης.
11) Μέχρι και ο Αυτοκράτωρ της Ρώμης Νέρων δωροδόκησε τη Πυθία, όπως αναφέρει ο Κάσσιος Δίωνας, για να πάρει ευνοϊκό χρησμό.
Αφού λοιπόν ακόμη και η Πυθία και το ιερατείο της χρηματιζόταν γιατί να μην συμβαίνει αυτό και στους κοσμικούς κύκλους;!
12) Σκάνδαλα δωροδοκίας αναφέρονται και στους Ολυμπιακούς Αγώνες που, αθλητές και κριτές, παρά τον όρκο τους, χρηματίζονταν.
Έτσι ο αθλητής της πυγμαχίας Κάλλιπος εξαγόρασε, κατά τον Παυσανία, όλους τους αντιπάλους του για να τον αφήσουν να τους νικήσει.
13) Ο Θεμιστοκλής έλεγε ότι «δεν έχει καμία αξία να είσαι ηγέτης αν δεν πλουτίσουν και οι φίλοι σου».
Την ίδια γνώμη είχε και ο βασιλιάς της Σπάρτης Αγησίλαος.
14) Ο Δημοσθένης είχε φυλακισθεί και εξοριστεί δύο φορές για δωροδοκία. Μία φορά γιατί πήρε χρήματα από τον ταμία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και μεγαλύτερο καταχραστή της Αρχαιότητας Άρπαλο, που είχε κλέψει το ταμείο του Αλεξάνδρου από τη Βαβυλώνα και κατέφυγε στην Αθήνα, για να τον βοηθήσει στη δίκη του στην Πνύκα και μία άλλη φορά από τους κατοίκους της Άμφισσας για να καλύψει τα σκάνδαλα τους στο Μαντείο των Δελφών.
Τελικά ο Δημοσθένης, για την βοήθεια που προσέφερε στον Άρπαλο δωροδοκούμενος, καταδικάσθηκε σε εξορία από την Αθήνα.
15) Ο Περικλής, που καθιέρωσε το θεσμό των «Μυστικών Κονδυλίων», πήρε, κατά τον Πλούταρχο, από το Ταμείο της Αθήνας το τεράστιο ποσό των 10 ταλάντων, χωρίς απόδοση λογαριασμού και όταν ρωτήθηκε στην Πνύκα τι έκανε τα χρήματα δήλωσε ότι «τα έδωσε εκεί που έπρεπε».
Τελικά Αν και παραπέμφθηκε σε δίκη, ουδέποτε δικάσθηκε γιατί μεσολάβησε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.
Όλες οι πιο πάνω περιπτώσεις είναι ενδεικτικές γιατί πιθανόν να υπάρχουν και άλλες πολλές που να δείχνουν πόσο βαθειές είναι οι ρίζες της ανομίας και ότι οι άνθρωποι είναι πάντοτε ευάλωτοι στη δύναμη του χρήματος και στην έλξη του σύντομου και άκοπου πλουτισμού επιβεβαιώνοντας τη ρήση του Σοφοκλή στην «Αντιγόνη» ότι «τίποτε χειρότερο δεν γεννήθηκε μεταξύ των ανθρώπων από το νόμισμα».
Νίκος Δήμου
Φιλίστωρ Οικονομολόγος
