#MeToo
Συνεχιζόμενοι φαίνεται να είναι οι αγώνες των γυναικών στο πέρασμα των αιώνων και μέχρι σήμερα, καθ’ όλη τη διάρκεια της σύγχρονης ιστορίας προς εξασφάλιση των δικαιωμάτων τους. Με αφετηρία τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στις 8 Μαρτίου του 1857, όπου οι γυναίκες αγωνίστηκαν για τα απολύτως βασικά εργασιακά τους δικαιώματα φτάνουμε στην σημερινή κοινωνία όπου οι γυναίκες καλούνται και πάλι να αγωνιστούν ενάντια σε στερεότυπα και συμπεριφορές που απειλούν την γενετήσια ελευθερία τους. Από την υπόθεση Γουάινστιν στην Αμερική, Λιονέλ Σαρβάν στη Γαλλία φτάνουμε στην μαρτυρία της Σοφίας Μπεκατώρου στην Ελλάδα, η οποία άνοιξε τον δρόμο για το ελληνικό κίνημα #MeToo, οι διαστάσεις του οποίου εκπλήσσουν καθημερινά. Ξεκίνησε από τον αθλητισμό έφτασε στο χώρο του θεάτρου συμπαρασύροντας υποθέσεις που αφορούν ειδεχθή εγκλήματα σε βάρος ανηλίκων και κανείς δεν είναι σε θέση να γνωρίζει που θα καταλήξει. Πράγματι βλέπουμε να έρχονται στο φως καθημερινά αποκαλύψεις που σοκάρουν το πανελλήνιο και για πρώτη φορά τα θύματα διάσημα και μη αποκτούν την δική τους φωνή.
Η φωνή αυτή με αρωγό την κοινωνία, η οποία έχει συσπειρωθεί είναι η εναρκτήριος δύναμη που χρειαζόταν προκειμένου επιτέλους να αφυπνιστεί η πολιτεία και να λάβει τις πρωτοβουλίες που απαιτούνται συμβαδίζοντας με τις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας. Ο νομοθέτης θα πρέπει αφουγκραζόμενος το κενό που υπάρχει να προχωρήσει σε αλλαγές του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, οι οποίες δεν θα επιτρέπουν πλέον σε καμία περίπτωση την ατιμωρησία των θυτών και θα προστατεύουν με κάθε δυνατό τρόπο τα θύματα, όποια και αν είναι αυτά, ασχέτως πόσα χρόνια πέρασαν από την τέλεση του εγκλήματος. Παράδειγμα προς μίμηση αποτελεί το νομικό πλαίσιο που πρόκειται να αλλάξει η γαλλική κυβέρνηση με το βλέμμα στην δυνατότητα των θυμάτων εναντίον των οποίων τα εγκλήματα έχουν παραγραφεί να προσφεύγουν στην δικαιοσύνη. Με τον νέο νόμο θα αρκεί η κατάθεση μίας περίπτωσης η οποία δεν έχει παραγραφεί για να προσφύγουν ενώπιον της δικαιοσύνης τα προηγούμενα θύματα του δράστη.
Μακάρι η ελληνική πολιτεία και δικαιοσύνη να δημιουργήσουν ένα δίχτυ προστασίας για τα θύματα των εγκλημάτων γενετήσιας ελευθερίας, όπου αυτό θα συνεπάγεται αυστηρότερες ποινές και αλλαγές στον χρόνο παραγραφής σε τέτοιου είδους πράξεις και σύντομα να γίνουμε επιτέλους μάρτυρες της εξέλιξης αυτών των νομοθετικών ρυθμίσεων, γιατί τα θύματα έχουν και δικαίωμα και υποχρέωση να μιλήσουν.
Αικατερίνη Σ. Μπέρδου
Δικηγόρος – Αλεξανδρούπολη
