Είναι, υπάρχει

Είναι, υπάρχει, αναπνέει, ζει.
Καιρός πια να το κατανοήσει , να το σκεφτεί
όχι σαν μια σιωπή στο καβούκι της κλεισμένη
αλλά σαν φωνή δυνατή στον ορίζοντα απλωμένη.

Φωνή χρόνια καταπιεσμένη
που πια άνοιξε φτερά στην οικουμένη
αγωνίστηκε, ελευθερώθηκε, υπολογίστηκε
και από τη φωλιά της πέταξε κι ακούστηκε.

Απελευθερώθηκε η φωνή 
και μαζί και η ψυχή.
Σπάσανε τα νήματα.
Φανερώθηκαν τα αισθήματα.

Αισθήματα με το σταγονόμετρο δοσμένα
που φοβόντουσαν να εκδηλωθούν σε κανένα
γιατί ήταν πεινασμένα, ξεψυχισμένα
και τώρα είναι αναστημένα, χορτασμένα.

Η αγάπη το φάρμακο για τη γιατρειά
για την πολύπαθη καρδιά
που έφερε την αυγή και το φως
και λυτρώθηκε απ΄τα νέφη ο ουρανός.

Η ανασφάλεια εξαφανίστηκε, ήρθε η πλήρωση,
η επιβεβαίωση, η δικαίωση, η λύση.
Αγάπησε τον εαυτό της
και ένιωσε να βρήκε ό,τι είχε χάσει δικό της.

Εμπιστοσύνη στη δύναμή της.
Αισιοδοξία στη διάθεσή της.
Το καλύτερο φάρμακο για ενίσχυση του οργανισμού,
το καλύτερο φάρμακο για ανύψωση του ηθικού,
το καλύτερο φάρμακο για πάντα και παντού.

Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη