Επείγει η λήψις μέτρων κατάργησης της σαδιστικής φορολογίας εξουθένωσης των νοικοκυριών – Η χώρα για να πάει μπροστά, δεν χρειάζεται εκλογές αλλά σταθερότητα και ανάπτυξη
Τι εστί ΣΥΡΙΖΑ: Είναι ιδεολογική φιλοσοφία Καλπάζων εξουσιαστικός κομπασμός; Ή μήπως είναι απλώς ένα κοινοβουλευτικό κόμμα πού παίζει το παιχνίδι της Εξουσίας
Στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε από αυτά.
Μάλλον είναι μία περιέργως οργανωμένη επαναστατική κίνηση, πού οιστρηλατείται από την πρακτική των καταλήψεων, των απεργιών κοινωνικού κόστους και απροκάλυπτης άρνησης των κανόνων του κοινοβουλευτισμού.
Στα πανεπιστήμια, στα σχολεία, σε κάθε έκφανση οργανωμένου πολιτιστικού βίου οι άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ έχουν επιβάλει αδυσώπητη τρομοκρατία των μετριοτήτων πού κάνουν καριέρα, ως αντάλλαγμα της κομματικής τους υποταγής.
Διότι επιδιώκουν να συγκροτήσουν στρατόν ανδρεικέλων προς πάσαν χρήσιν.
Έτσι επενόησαν την τακτική των απεργιών στους οργανισμούς κοινωνικής ωφελείας, προκειμένου να προκαλέσουν τη λαϊκή αγανάκτηση και αργή εναντίον του Σαμαρά. Άλλα εις μάτην. Η δολοπλοκία του κ. Τσίπρα απέτυχε.
Στην ελληνική κοινωνία σήμερα λειτουργούν κάποιες ελάχιστες επιφάσεις κριτικών επιλογών. Όμως, στην πραγματικότητα κανένας δεν κρίνεται για τίποτα.
Κυριαρχεί ο φανατισμός, το μίσος εναντίον του Κράτους.
Ο πάσχων κόσμος επιζητεί εκδίκηση χωρίς να ξέρει γιατί και ωθεί τα πράγματα στα άκρα.
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Όσοι προσφεύγουν συστηματικά σε πράξεις πολιτικής βίας, όπως λ.χ. ο κ. Τσίπρας, υπάρχει άποψη ορισμένων συνταγματολόγων ότι μπορεί να διωχθούν όχι μόνον για αντιποίηση αρχής αλλά και για κάτι πολύ σοβαρότερο. Και ο νοών νοείτω.
Αυτά ως προς την λεγόμενη Αξιωματική Αντιπολίτευση και όχι μόνον.
Ως προς τούς κυβερνώντες, υπάρχει και σ’ αυτούς μείζονος σημασίας ευθύνη.
Η υπερφορολόγηση των πολιτών. Είναι συμφορά. Οδηγείται τεράστιος αριθμός Ελλήνων νοικοκυραίων στα όρια της λιμοκτονίας, εξανεμίζει με ανελέητο τρόπο τις αποταμιεύσεις του μόχθου, άπονε κρώνει κάθε παραγωγική δημιουργία.
Και ας πασχίζει ο Σαμαράς να βρει επενδυτές και άλλους κεφαλαιούχους να δραστηριοποιηθούν στη χώρα μας.
Η εξακολουθητικά άδικη φορολόγηση ισοδυναμεί με κακούργημα. Είναι έγκλημα εν ψυχρώ, εκ προθέσεως.
Ανατρέπει τον προγραμματισμό ο της μιας και μοναδικής ζωής πού έχει ο άνθρωπος.
Τραυματίζει ανίατα την ψυχή του με την πικρία ότι η ίδια του η Πατρίδα τον κατέστρεψε.
Και δεν είναι στις προθέσεις Σαμαρά να γίνει ήρωας μιας τέτοιας τραγωδίας. Αντιθέτως.
Άρα, επείγει η λήψις μέτρων κατάργησης της σαδιστικής εξουθένωσης της μεσαίας τάξης, των νοικοκυραίων, της σπονδυλικής στήλης της Ελλάδος.
Έτσι θα πάψει η ανίατη αντιπαλότητα Κράτους πολίτη πού είναι αποτέλεσμα πολιτικής αδικοπραγίας.
Άλλα και όπλο ανατροπής επικίνδυνο στα χέρια του κ. Τσίπρα.
Ορισμένοι μιλούν για το ενδεχόμενο προσφυγής στη λαϊκή ετυμηγορία το φθινόπωρο για να υπάρξει ανανέωση της λαϊκής εντολής και δήθεν ομαλότερη πορεία προς το μέλλον. Λάθος.
Η χώρα για να πάει μπροστά χρειάζεται ανάπτυξη (όχι εκλογές), η οποία μπορεί να υπάρξει μόνον υπό συνθήκες πολιτικής σταθερότητας.
Και για να επιτευχθεί κάτι παρόμοιο, πρέπει να υπάρξει συνεννόηση των κομμάτων που εκπροσωπούν το μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού.
Βεβαίως δεν είναι δυνατόν να ζητήσουμε από κόμματα τόσο διαφορετικής ιδεολογικής τοποθέτησης όσο η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ να συνεργασθούν σε βαθμό που να παραμερίσουν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ τους, αλά είναι απαραίτητο να σταματήσει η απιστεύτου επιπέδου άρνηση του κ. Τσίπρα για οποιαδήποτε (εθνικής σημασίας) συνεννόηση.
Η σύγκρουση αυτή αποτελεί ένα ακόμη εθνοκτόνο παιχνίδι του ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος των συμφερόντων του λαού αλλά και του τόπου.
Ο κόσμος έχει υποστεί τόσα δεινά, αλλά και τόσες θυσίες, ώστε οι πολιτικοί ηγέτες είναι αστείο να εμμένουν στις θέσεις που εδώ και πολλά χρόνια απεδείχθησαν αδιέξοδες.
Επομένως, ας βάλουν “νερό στο κρασί τους” Και με το χέρι στην καρδιά ας πουν “ναι” τουλάχιστον για τα ελάχιστα.
Όταν έρθει η μεγάλη ώρα των εκλογών, τότε θα κριθούν οι πάντες για τα μείζονα και κατά τα έργα τους.
Πάντως είναι βέβαιον ότι ο Πρωθυπουργός κάνει στο ακέραιο το χρέος του.
Εξακολουθεί νύκτα και ημέρα να δίνει ανυποχώρητα σκληρόν αγώνα για να επαναφέρει την οικονομία σε ισορροπία και σε ρυθμούς ανάπτυξης.
Όμως τα εμπόδια που του δημιουργεί ο ΣΥΡΙΖΑ για λόγους καθαρά μικροπολιτικούς προκειμένου να διαρπάσει την εξουσία, είναι ανήκουστα.
Ουδεμία ευθύνη, ουδεμία σοβαρότητα, ουδείς πατριωτισμός.
Αλλά η πολιτική αβεβαιότητα που καλλιεργεί εντέχνως ο κ. Τσίπρας, όχι μόνο βλάπτει τα πάγια συμφέροντα του τόπου, αλλά συγχρόνως δημιουργεί προϋποθέσεις εσωτερικής πολιτικής ανωμαλίας.
Β. I. Κοραχάης
