Μια λέξη με τέσσερις συλλαβές
αλλά με αξίες πολλές.
Ευχαριστώ που δεν το ακούς από κάθε στόμα
γιατί δεν έμαθε να το λέει ακόμα.
Ευχαριστώ που αν αυθόρμητα δε σου βγαίνει,
αν αυτή η λέξη είναι για σένα ξένη
τότε δεν έχεις νιώσει την ευγνωμοσύνη
για όποιον είναι γεννημένος να δίνει.
Κάνεις στην άκρη να περάσει ο ηλικιωμένος
που είναι ανήμπορος και σε μπαστούνι στηριγμένος.
Το ευχαριστώ του βγαίνει από καρδιάς
και χαίρεσαι που βοηθάς.
Τη σειρά σου δίνεις στο ταμείο
σ’ όποιον είναι πίσω σου στο πεδίο
γιατί ίσως έχει πρόβλημα
και ευχαριστώ ακούς σαν επιφώνημα.
Όποιον έχει την ανάγκη σου βοηθάς
γιατί νιώθεις ότι τον εαυτό σου τιμάς
όταν είσαι φιλότιμος με ευαισθησίες
χωρίς να τα βλέπεις σαν αγγαρείες.
Στους ανθρώπους γύρω σου δίνεις ευχές
να είναι οι μέρες τους με υγεία και χαρές
και η απάντηση είναι ευχαριστώ
το ίδιο και για σένα επιθυμώ.
Ευχαριστώ, μια λέξη μαγική
που απ’ τα χείλη κάποιου αν βγει
σε γοητεύει, σε σκλαβώνει
και την προσφορά σου μεγαλώνει.
Ευχαριστώ μια λέξη απλή
που άλλοι τη λένε για ασήμαντη αφορμή
και άλλοι δε λένε
για ότι κι αν τους προσφερθεί.
Δυστυχώς υπάρχει η αχαριστία,
η αλαζονεία, η απληστία,
που κάποιοι νομίζουν ότι όλα τα καταφέρνουν
και την ευγένειά σου αποπαίρνουν.
Πόσο ανόητοι είναι οι άνθρωποι αυτοί
που δε γνωρίζουν ευγνωμοσύνη τι θα πει
ότι το ευχαριστώ δεν είναι λέξη ακριβή
και δεν κοστίζει υλικά πολύ.
Μόνο ηθική είναι η αξία του
και η παντοδυναμία του
ώστε να σε κάνει όμορφα να νιώσεις
αν το πάρεις κι αν το δώσεις.
Ευχαριστώ που αν σου το δώσουν
τα σωθικά σου θα δυναμώσουν
θα αισθανθείς αγάπη και σεβασμό
σε ένα κόσμο αλλοπρόσαλλο, σκοτεινό.
Πάνω απ’ όλα ευχαριστώ το Θεό που μας ξημερώνει
και σχέδια και ελπίδες μας απλώνει
σαν ζωγραφιές σε άσπρο καμβά
που ευχάριστα μας κερνά.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
