Λιόγερμα ή ηλιοβασίλεμα όπως και να το πεις
είναι πολύ όμορφο δεν το αμφισβητείς.
Δεν υπάρχει κάτι πιο ρομαντικό
από το να απολαμβάνεις το τοπίο αυτό.
Είτε πέρα στη θάλασσα μακριά
είτε στην κορυφή του βουνού ψηλά
τα χρώματα τα πορτοκαλί
βάφουν τον ουρανό ασορτί.
Και συ απολαμβάνεις τη φύση
μ΄αυτήν την υπέροχη δύση
και μάλιστα με όμορφη παρέα
γίνονται όλα ακόμη πιο ωραία.
Θεέ μου, “όλα εν σοφία εποίησες”.
Όλα στον άνθρωπο τα χορήγησες
να τον χαροποιούν, να τον αναζωογονούν
και τα όνειρά του να ξεδιψούν.
Να αισθάνεται πλούσιος και γεμάτος.
Απ΄τις ομορφιές της φύσης χορτάτος.
Να νιώθει με όλα αυτά ευτυχία
και όχι με των χρημάτων την αφθονία.
Δεν είναι η ευτυχία στα χρήματα.
Είδαμε και ανθρώπους με οικονομικά πλεονεκτήματα.
Γεμάτες οι τσέπες και τα σπίτια
αλλά άδεια η καρδιά από αγάπης καρδιοχτύπια.
Δεν είναι υπολογίσιμα τα απλά πράγματα
κι όμως σ΄αυτά βρίσκονται τα θαύματα.
Ένας καλός λόγος, μια αγκαλιά
σε κάνουν να νιώθεις υγιεινά και φωτεινά.
Μια όμορφη, ηλιόλουστη αυγή
δίνει ελπίδα και όρεξη για ζωή.
Ένα γλυκό λιόγερμα στον ουρανό
είναι κέντημα της ψυχής μοναδικό.
Ξέρεις να τα απολαμβάνεις;
Να τα ζεις και τα μηνύματά τους να λαμβάνεις;
Θέλουν να τα σέβεσαι και να τα εκτιμάς
και όχι να τα παραμελείς και να τα υποτιμάς.
Γιατί μόνο αν σου λείψουν από αδιαφορία
θα καταλάβεις ότι είχαν αξία.
Θα πεις “στερνή μου γνώση να σ΄είχα πρώτα”
όταν έκανα λάθη στου καραβιού μου την ρότα.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
