- του Δημοσθένη Π. Δούκα
Ο Έβρος πρόσφατα βίωσε μια πρωτοφανή ένταση δημόσιων εξωφρενικών, σκοταδιστικών, αναχρονιστικών δηλώσεων και προσωπικών επιθέσεων εναντίον του Μητροπολίτη Αλεξανδρούπολης, κ. Ανθίμου, από τοπικό βουλευτή που ως αυτόκλητος μεσσίας του «πατριωτισμού», νομίζει ότι κομίζει με την ρομφαία του μαγικές αποκαλύψεις σε «μυστικά» και λύσεις σε προβλήματα.
Ένας αδαής πολιτικός με επιφανειακό, ρηχό λόγο που συγκρούεται με την επιστημονική, ορθολογιστική πραγματικότητα, επιχείρησε να ενοχοποιήσει την Μητρόπολη για την πώληση δύο οικημάτων σε Βούλγαρους πολίτες. Οι οποίοι είναι Ευρωπαίοι πολίτες με όλα τα δικαιώματα που απολαμβάνουν και οι Έλληνες, και η χώρα τους είναι μέλος της ζώνης ελεύθερης κυκλοφορίας της ΕΕ, γνωστή ως ζώνη Σένγκεν και του Ευρώ.
Εκφράζοντας ένα υβρίδιο «λαϊκής αγανάκτησης», θεωριών συνωμοσίας και προσωπικών βουλευτικών προνομίων και ευμάρειας, επενδύει στην αυτοεκπληρούμενη προφητεία του, ότι η πώληση ακινήτων σε Βούλγαρους (και Τούρκους) υπηκόους είναι εθνική προδοσία. Του είναι αδύνατο να υπερασπισθεί μια αναστοχαστική, εξελισσόμενη, συμπεριληπτική κοινωνία στην Αλεξανδρούπολη, γιατί είναι όπως και ο αρχηγός του, έμπορος πολιτικού μεσσιανισμού, με σωτηριολογική και ψευδο-προφητική χροιά.
Ο άκρατος, θεατρικός, δικαστικός λαϊκισμός, που υπηρετούν ο τοπικός βουλευτής και ο ηγέτης του, μπορεί σήμερα να φοριέται λόγω μόδας, όπως συνέβη την εποχή της χρεοκοπίας και των «αγανακτισμένων», όμως όπως όλες οι χαιρέκακες σκηνοθετημένες χορογραφίες έχουν ημερομηνία παύσης. Το κακό είναι ότι μέχρι την απογύμνωσή τους, προκαλούν μεγάλες ζημιές.
Όπως ο άυλος εμφύλιος διχασμός που επιχειρούν να επιβάλλουν στον Έβρο, που στοχεύει σε μικροπολιτικά, ψηφοθηρικά κέρδη, στην περιχαράκωση των ψηφοφόρων τους, στην αξιοποίηση του πολιτικού καιροσκοπισμού. Κι όλα αυτά γιατί ο βουλευτής του Έβρου νοιώθει ότι στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές κινδυνεύει σοβαρά να χάσει την έδρα του, λόγω του εκλογικού νόμου, η οποία μπορεί να κατακτηθεί από την «Φωνή Λογικής», το κόμμα της Καρυστιανού ή του Τσίπρα.
Έτσι, το σπορ στο οποίο διακρίνονται είναι η διχόνοια της τοπικής κοινωνίας. Στον 21ο αιώνα, ιδιαίτερα την μνημονιακή περίοδο, ο δημόσιος λόγος σημαδεύτηκε από το διαχρονικό πνεύμα της φυλής μας, τη διχόνοια. «Η διχόνοια που βαστάει ένα σκήπτρο η δολερή, καθενός χαμογελάει “παρ’ το”, λέγοντας και συ», όπως αναφέρει ο εθνικός μας ποιητής. Από την ίδρυση του Νεοελληνικού κράτους, η διχόνοια μάς ακολουθεί.
Το πνεύμα αυτό δυστυχώς είναι και σήμερα κυριαρχικό στοιχείο του δημόσιου πολιτικού λόγου. Στη Βουλή και στα πάνελ των ΜΜΕ, το ρεύμα αυτό διατρέχει όλο το κοινωνικό σώμα πάνω από τις ταξικές, κοινωνικές και οικονομικές αντιθέσεις. Από το καφενείο μέχρι τη Βουλή ό,τι δεν πάει καλά στη ζωή μας, φταίνε οι άλλοι.
Αναζητάμε πάντα εχθρούς μέσα και έξω από την χώρα. Και σαν μένουμε από εχθρούς αναρωτιόμαστε σαν τον ποιητή: «Τώρα τί θα κάνουμε χωρίς βαρβάρους;». Το ρεύμα της διχόνοιας -πέραν από τους εχθρούς που πρέπει να ανακαλύψει κάθε φορά για να έχει υπόσταση- έχει και ένα άλλο χαρακτηριστικό αυτό της “απόλυτης” αλήθειας. Αυτό το διχαστικό “εμφυλιακό ρεύμα”, εμπλουτισμένο με πολύ λαϊκισμό (εμπόριο ελπίδας), σε συνδυασμό με τις «απόλυτες» αλήθειες της εξουσίας βλάπτει βασανιστικά τη χώρα και τη Δημοκρατία μας.
Αντί ο δημόσιος λόγος να κυριαρχείται από τη λογική της διχόνοιας και των απόλυτων αληθειών, θα είναι χρήσιμο να κυριαρχείται από πνεύμα ενότητας, σύγκλησης και συναίνεσης. Η διχόνοια είναι ο χειρότερος εχθρός της Δημοκρατίας (Λουκάς Θ Αποστολίδης). Ας μην ξεχνούν, ο βουλευτής και ο αρχηγός του, ότι οσάκις οι Έλληνες αποδυθήκαμε σε ομφαλοσκόπηση, εσωστρέφεια και διχασμό καταστραφήκαμε, ενώ όποτε υπήρξαμε εξωστρεφείς, ενωμένοι και αποφασισμένοι πραγματοποιήσαμε άθλους, για τους οποίους μιλάει και θα μιλάει η ανθρωπότητα.
Απευθυνόμενος στον Μητροπολίτη Αλεξανδρούπολης, ο αρχηγός του κόμματος τόλμησε να πει: «Εμείς είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, αλλά δεν επιτρέπουμε σε κανέναν Ορθόδοξο Χριστιανό να κάνει κάτι αντεθνικό. Γιατί αυτό το θεωρούμε αντεθνικό». Αυτός που διακινεί σταθερά θεωρίες συνωμοσίας, που σηκώνει εθνικοπατριωτικά λάβαρα που απευθύνονται σε αντιεμβολιαστές και συνωμοσιολόγους, ο τηλεπλασιέ κηραλοιφών και επιστολών «του Ιησού Χριστού του ιδίου», αυτοανακηρύσσεται σε τιμητή και κριτή της Ορθόδοξης Θεολογίας και της ηθικής.
Και τα δύο λαλίστατα πρότυπα καταστροφικής δημαγωγίας, δεν τόλμησαν να πουν μια λέξη για τον υβριδικό πόλεμο που δέχεται η Ελλάδα και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, από το αυταρχικό, βάρβαρο και αναθεωρητικό καθεστώς της Ρωσίας. Δεν βρήκαν ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ για:
~ το γεγονός ότι σε μια σπάνια παράβαση θεσμικών και εθιμικών κανόνων στα χρονικά της κατασκοπίας, η ρωσική μυστική υπηρεσία επιτέθηκε στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο με πρωτοφανή δριμύτητα, χαρακτηρίζοντάς τον… «αντίχριστο της Κωνσταντινούπολης», «ψευδοπροφήτη», «ενσαρκωμένο διάβολο με ράσο» και άλλα… μειλίχια και χριστιανικά!
Η χώρα μας έχει το μερτικό μας, αφού για τη διείσδυση και εμπέδωση του ρωσικού κόσμου, χρησιμοποιεί ως λόγχη το Άγιο Όρος. Το 2016 ο Πούτιν το επισκέφθηκε επ’ ευκαιρία της χιλιόχρονης ρωσικής παρουσίας σε αυτό. Παρουσίασε την Ρωσία ως προστάτη της Ορθοδοξίας και τον εαυτό του ως ηγέτη του ορθόδοξου κόσμου.
~ για το φαινόμενο η Ελλάδα να δέχεται πυρ ομαδόν, όχι μόνο από την πρωτογενή προπαγάνδα της Μόσχας, αλλά και από ένα ετερόκλητο εγχώριο δίκτυο ρωσόφιλων που δίνει μάχες εμπροσθοφυλακής και οπισθοφυλακής, με στόχο την αποσάρθρωση τόσο της πολιτικής και κοινωνικής σταθερότητας, όσο και των στρατηγικών επιλογών και συμμαχιών της χώρας, αλλά και αυτών που έχει καταφέρει να επιτύχει ως τώρα (Κ. Γαλανού). Για το γεγονός ότι η Ρωσία μέσω μιας συστηματικής και στοχευμένης εκστρατείας υβριδικού πολέμου που εκμεταλλεύεται τις τρωτότητες της Ελλάδας, διεξάγει πληροφοριακές και ψυχολογικές επιχειρήσεις που καλλιεργούν αντι-δυτικά αφηγήματα και ενισχύουν ακραίες ή περιθωριακές φωνές που υπονομεύουν τα εθνικά συμφέροντα της χώρας. Ενδεικτική, η πρόσφατη επίθεση της Εκπροσώπου Τύπου του ρωσικού ΥΠΕΞ κας Ζαχάροβα, κατά της Ελλάδας, η οποία αξιοποιεί παλαιά και νέα προπαγανδιστικά αφηγήματα με στόχο την αποδόμηση της διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της στρατηγικής (Κ. Μπαλωμένος).
Αλλά όταν είσαι χρυσόψαρο, βλέπεις τον κόσμο σαν μια γυάλα με νερό. Γιατί έτσι σε βολεύει.
Δημοσθένης Π. Δούκας
