Όπως δηλώνει ο συγγραφέας, «Ως γιος μοδίστρας, ασκήθηκα από μικρός ν’ αποκωδικοποιώ τον ψίθυρο των γυναικών στην πρόβα. Μεγάλος το ’χα τάμα να γράψω ένα βιβλίο αναζητώντας το νήμα στον ψυχοσεξουαλικό κόσμο της γυναίκας. Έτσι γεννήθηκε Η γιορτή των αγγιγμάτων». Είναι οι ιστορίες γυναικών, βιωμένες εμπειρίες.
Ιστορίες γυναικών. Παραλλαγές και παράφωνες νότες στο ίδιο θέµα, τη Θηλυκότητα. Οι αφηγήσεις γύρω από το τζάκι στο «µοναστήρι» αναζητούν το νήµα στον ψυχοσεξουαλικό κόσµο της γυναίκας κι επιβεβαιώνουν: η γυναίκα δεν «κλείνει» ποτέ, η θηλυκότητα, χωρίς ηλικία, είναι η αναµνηστική γιορτή όλων των αγγιγµάτων, σιωπηλών µηνυµάτων, βιωµάτων στη διάρκεια της ζωής από τα πρώτα χρόνια της.
Η Λογοτεχνία συναντά την Ψυχανάλυση και τη Νευροεπιστήµη, τα γονίδια και οι νευρώνες το Ασυνείδητο και το φαντασιακό κι ερµηνεύουν: ερωτική ολοκλήρωση, ναρκισσισµό, ενοχή, εξιδανίκευση και µαζοχισµό, φετιχισµό, γυναικεία οµοφυλοφιλία, µιµητική επιθυµία, ζήλια, απώλεια εαυτού, φοβία κι εγκατάλειψη. Ο γιος µοδίστρας αφιερώνει τη σπουδή στη Θηλυκότητα –αντί για την Τεχνητή Νοηµοσύνη– στο µεγαλύτερο θαύµα στο Σύµπαν, στον ανθρώπινο εγκέφαλο, και µάλιστα στη θηλυκή πολυτροπία του.
Βιογραφικό
Γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης 24ης Νοεμβρίου του 1951. Καταγωγή από το ορεινό χωριό της Δίκτυς Έξω Ποτάμοι καθώς οι κάτοικοι εκείνα τα χρόνια ζούσαν το καλοκαίρι στο βουνό και το χειμώνα παραθαλάσσια. Πατέρας του ο τσαγκάρης Γρηγόρης και μάνα του η Ειρήνη, μοδίστρα. Σπούδασε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο κάνοντας παράλληλα κάθε είδους εργασίες με πιο “ευγενή” τη φροντιστηριακή διδασκαλία μαθηματικών. Εντάχθηκε στην Αριστερά από τα μαθητικά του χρόνια στην Κρήτη ίσως -όπως λέει- “γιατί ήταν η μόνη που δε μας έκανε να ντρεπόμαστε για τη φτώχεια μας”. Ο βίος του περιγράφεται αναλυτικά στην αυτοβιογραφική τριλογία: «Πριν σβήσουν τα φώτα», «Κάτω από τις στάχτες», «Ποιός το ξέρει; Ποιος το ξέρει».
Το χουντικό πραξικόπημα πάνω στο ξεμύτισμα της εφηβείας καθόρισε καταλυτικά την πορεία του. Αγωνίστηκε κατά της τυραννίας μέσα από τις πρώτες ανεξάρτητες παράνομες οργανώσεις σε μια προσπάθεια για τη διαμόρφωση μιας Νέας Αριστεράς στην Ελλάδα. Ωστόσο, οι πρακτικές ανάγκες του αντιδικτατορικού κινήματος -κυρίως των ευρύτερων συσπειρώσεων- τον οδήγησαν, μαζί με άλλους νέους, στην ένταξη στο ιστορικό ΚΚΕ, παρά τις ιδεολογικές και άλλες διαφορές του. Υπήρξε μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης του Πολυτεχνείου στις 17 Νοέμβρη του 1973.
Σελίδες: 288
Εκδόσεις: «ΠΑΤΑΚΗ»
