Γράφει ο ΣΧΟΛ-ιαστής
Μαύρος ήτανε ο Οκτώβρης του 1912 που άρχισαν οι συγκρούσεις σ’ όλα τα μέτωπα της μείζονος περιοχής των Βαλκανίων.
Νοέμβριος της ίδιας χρονιάς, Βούλγαροι κομιτατζήδες μ’ αρχηγό κάποιον Σαμουήλ και 120 ρεμάλια ένα κι ένα, αληταρία, πρώτης τάξεως παιδάκια που πουλούσαν τ’ άντερα της μάνας τους για μια γόπα, με άνωθεν εντολή να κόβουν αφαλούς, αμολήθηκαν και άλλαξαν την όψη της πόλης μας. Καταστροφή, εξευτελισμός και φρίκη.
Η Δυτική Θράκη παραχωρείται από τις μεγάλες δυνάμεις στη Βουλγαρία.
Η συνθήκη αυτή της παραχώρησης μετά τις 11-8-1913 (Βουκουρεστίου) έμοιαζε λίγο πολύ, μαφιόζικη προσταγή, διαφημιστικό σποτ εκτελεστικού, δολοφονικού γραφείου.
“Εκτελούνται καταλήψεις, παραχωρήσεις, επικρατήσεις, περιοχών και πόλεων κατ’ αποκοπή.
Μεσιτικές εργασίες εξοντώσεων πληθυσμών, λεηλασίες πρώτης τάξεως και παντός είδους.
Γενικές επιχειρήσεις ατιμιών και καταστροφών.
“Απευθυνθείτε στα γραφεία μας: Μεγάλες δυνάμεις εγγυώνται χοντρικές και λιανικές συνθήκες με έδρα το Βουκουρέστι. Τρέξτε, τρέξτε”.
Κι έτρεξε πάραυτα με εντολή η Βουλγαρική Κομιτατζία.
Μας κουβαλήθηκαν εδώ και μας άλλαξαν τα φώτα κάμποσα χρόνια.
Τότε άρχισε για τους κατοίκους της πόλης μας η φυγή η ομαδική για το νότο.
Το κατσαπλιάδικο όμως “κλου” έγινε με τη συνθήκη Αγ. Στεφάνου (Συνέδριο Βερολίνου 1875).
Η βίαιη προσάρτηση, 1885 από τον ηγεμόνα των Βουλγάρων, που την πραγματοποίησε έχει απερίγραπτο σενάριο υλοποίησης.
Και αν το σκηνικό του Σλαβικού συμβουλίου μόλις έλαβε την εκτέλεση της απόφασης.
Εκείνο, λοιπόν, το πρωινό, ο θεριακλής σκουρόχρωμος κομιτατζής Ηγεμόνας της Βουλγαρικής δυναστείας Ασσάν, γκοσποντίν ΒΟΕΒΟΔΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΩΦ, πήρε ένα δάκτυλο από τα δικά του και έξυσε το μέτωπο του και αυτό κατάδικό του να κατεβάσει ιδέα.
Φόραγε κι όλας τη κρεμεζί ηγετική του κάπα, κεντημένη με χρυσή ότρα, ξεχώριζε και η πλουμιστή καπιτονέ πουκαμίσα του με το ασημένιο μενταγιόν στο στήθος και βαρύ επίσημο δακτυλίδι στο μεσαίο χοντροδάκτυλο του, και ύφος Μπαλκάν αρραβωνιάρη.
Με μύτη γαμψή τσιγκελωτή και αγριωπός πάντα γιατί είχε μέσα του ριζωμένο το δόγμα της δυναστείας του, το γνωστό “Μόλια Μπούλγαρι ε πόϊ ντάιμεν Κριστιάνσκι” που σημαίνει “πρώτα κλέφτε και μετά κάντε το χριστιανικό σταυρό σας καλού-κακού”.
Γιατί το όνειρο, όλων των Σλαβικών λαών ήταν η κάθοδος τους στο αιγαίο, εκεί που έχει πολύ πλιάτσικο, ωραία νησιά και ειδυλλιακή θάλασσα.
Με το ξύσιμο, λοιπόν, κατέβασε την ιδέα του, που ήταν γιουρούσι ομαδικό στις Θρακικές περιοχές και επικυριαρχική ληστεία του τόπου. Γιατί έτσι συμβαίνει στους πλατσιοκολόγους αρχηγούς, να κατεβάζουν και να βγάζουν ληστρικές ιδέες και στους κοινούς ανθρώπους να βγάζουν βουζούνια.
Μετά κάλεσε το συμβούλιο το δικό του το Βουλγαρικό, τους κάθισε καταντίκρυ του και τους μίλησε βραχνά και βαριά.
– Ακούστε, ρεμάλια, ήρθε ο καιρός να πάρουμε με το έτσι θέλω τη Θράκη, το Δεδε-Αγάτς, τη Σαμοθράκη και μετά όλο το Αιγαίο. Καθήκον μας είναι να μην αφήσουμε δέντρο για δέντρο, σπίτι για σπίτι, αγαθό για αγαθό, κεραμίδι για κεραμίδι από τα Θρακιώτικα κορόιδα. Γκέγκε!
Πάμε παρακάτω και ακούστε με προσοχή.
Από θάλασσα, καράβια και ναυτικό, ως γνωστό είμαστε χαϊβανάρες, θα κάνουμε όμως τσιράκια μας δούλοι στο σίγουρο όλους τους παράχθιους μέχρι Γκιαούρ ντά και Μαρώνια.
– Έτσι;
– Ζήτω!
– Σκασμός όταν μιλάω και εξακολουθώ.
– Επειδή τέλος πάντων εμείς, όσο να πεις, κλέφτες από γεννησιμιού είμαστε και δεν σηκώνει να πιαστούμε κώτσοι, να προσέχετε αυτούς τους Θρακιώτικους κατοίκους που είναι ξύπνιοι και πονηροί μη μας το φέρουν σοφράνο με το αντάρτικο γιατί έχουν έναν πολύ καπάτσο επί κεφαλής που τον λένε Ίωνα Δραγούμη.
– Πολύ ύπουλο και κακό αυτό.
– Ξανά σκασμός. Εκείνο που με φοβίζει όμως είναι ότι έχει αυξηθεί στην περιοχή όλης της Θράκης η Ελληνικότητα και γίναμε μια γροθιά.
– Ντόμπρο γιούρτα!
– Εξακολουθώ και μη με διακόπτετε γομάρια γιατί το μεσημεριάτικο σας συσσίτιο δεν θα έχει καυτερή πιπεριά.
– Είπαμε, λοιπόν, ρημάξτε τον τόπο και κάψτε τον, δεν χάνουμε τίποτε, όσο νάναι ληστές είμαστε, δεν είμαστε ιεραπόστολοι.
– Έννοια σου άρχοντα, με αρχηγό τον Ασπαρούχωφ να μείνεις ήσυχος. Έχουμε να ληστέψουμε και να σφάξουμε με την ψυχάρα μας.
– Μόλια (Παρντόν Βουλγαριστί) σίγουρα έτσι;
– Κολοσσάλεφ!!
– Παρακαλώ, δεν θέλω στο συμβούλιο εδώ λέξεις απρεπείς που αρχίζουνε με τις δύο πρώτες συλλαβές. Το συμφέρον μας είναι αν τους κόψουμε εμείς πρώτοι τα οπίσθια.
– Ντα, γιασασάν, γκοσποντίν φύρερ. Μπράβο!
– Άντε τωρα αμολυθήτε ησύχως και πάτε να ακονίστε τους μοβούρους καμάδες σας. Έχει πολύ φαΐ η δουλειά.
(Συνεχίζεται)
Ο ΣΧΟΛ-ιαστής
