[Η Αγία της Θράκης]
Τα μαύρα χρόνια, τα πικρά,
του δεύτερου αιώνα
όλοι, οι πρώτοι Χριστιανοί,
δίναν σκληρό αγώνα.
Αγώνα για την πίστη τους,
για τη χριστιανοσύνη
με πείσμα απαράμιλλο
και με μεγαλοσύνη.
Μια Τραϊανουπολίτισσα,
τότε, από τη Θράκη,
αρνείται το προσκύνημα
στα είδωλα, στη φενάκη.
Είναι η κόρη η σεμνή,
η Μάρτυς Γλυκερία,
που ρίχνεται στις φυλακές
και στ’ άγρια θηρία.
Αλί! Ο Ρωμαίος έπαρχος,
ο ειδεχθής Σαβίνος
αρχίζει τα μαρτύρια,
Της φέρεται σαν κτήνος.
Εκεί στο δεσμωτήριο,
τόπο του μαρτυρίου,
τροφή συχνά Της έφερνε
ο άγγελος Κυρίου.
Οι διώκτες Της σκεφθήκανε
σε πύρινο καμίνι
να ρίξουν Τη δεσμώτιδα.
Θεέ μου, τι οδύνη!
Δροσιά τις φλόγες έσβησε.
Δεν κάηκε η Αγία.
Να μαρτυρήσει, ήταν γραφτό
στα άγρια θηρία.
Εκεί, σβήνει το πνεύμα της.
Το σώμα κρεουργείται
κι όμως και τούτη τη στιγμή,
την πίστη δεν αρνείται!
Αθ. Παπατριανταφύλλου
