Σαν ήρθε πάλι η Άνοιξη
ομόρφυνε η πλάση
όλα τα νιώθεις όμορφα
όταν βρεθείς στα δάση.
Με τα λουλούδια τα όμορφα
και τους ωραίους θάμνους
με τα βουνά τα πράσινα
και τους ωραίους κάμπους.
Με τα νερά τα γάργαρα,
τα δροσερά ποτάμια
που τρέχουν μες στις ρεματιές
και μέσα στα λαγκάδια.
Είναι ωραία και όμορφα
τη φύση να γνωρίσεις
και ακόμη ομορφότερα
εάν την περπατήσεις.
Που τα πουλάκια κελαηδούν
με τη γλυκιά φωνή τους
λένε λόγια τρυφερά
που βγαίνει απ’ την ψυχή τους.
Μιλούν με το κελάηδημα
εκφράζουν την αγάπη
εκφράζουν και τον έρωτα
με πόνο και με δάκρυ.
Κάθε κλωνάρι από δενδρί
φιλοξενεί πουλάκι
το αγκαλιάζει με στοργή
και με πολλή αγάπη.
Μέσα στη φύση κελαηδούν
με πάθος φτερουγίζουν
με τα λεπτά αισθήματα
τον έρωτα γνωρίζουν.
Ζευγαρωμένα κελαηδούν
ζευγαρωτά πετάνε
κι αυτά τα αθώα πλάσματα
για έρωτα διψάνε.
Όμορφη νιώθουν τη ζωή
όταν ερωτευτούνε
τότε ζευγαρώνουνε
κι ωραία κελαηδούνε.
Κάτι γνωρίζουν κι αυτά
εδώ σ’ αυτήν την πλάση
χωρίς αγάπη και έρωτα
ζωή δεν έχει βάση.
Σπήλαιο Έβρου
