Όνειρο της ανθρωπότητας, είναι να πάει στον Άρη.
Ένα άστρο, που θα ανεχθεί, όλης της γης τα βάρη.
Τα βάρη που δημιουργεί, του κόσμου η καθημερινότητα,
η βία και ο καταναγκασμός, και κάθε λογής οντότητα.
Ίσως κάποτε αξιωθεί, ο άνθρωπος να πάρει,
το δρόμο για μια νέα ζωή, αλλιώτικη στον Άρη.
Θα είναι όμως συμβατή, η νέα ζωή εκεί;
Ή άδικος κόπος κι η μεταφορά, των γήινων πανοικεί;
Από ό,τι βλέπουμε στο Facebook, να συμβαίνει εκεί στον Άρη,
φαίνεται, πως μια καταστροφή, τα πάντα έχει πάρει.
Δείχνουν, και κάποιους εξωγήινους, γυμνούς σαν σαλιγκάρια,
που δεν αντιλαμβάνεσαι τι είναι. Γυναίκες ή παλικάρια;
Καμιά φύση και πράσινο, πουθενά δεν υπάρχει.
Μόνον ένα χρώμα καφετί, φαράγγια κι απόκρημνοι βράχοι.
Μοιάζει ωσάν να έγινε, μια βιβλική καταστροφή,
κι έμειναν τα χαλάσματα, σκόρπια εδώ κι εκεί.
Κι είναι πολύ περίεργο, πώς ζουν εκεί οι εξωγήινοι,
τα όντα, τα εξωτικά, που είναι σαν άνθρωποι … πήλινοι!
Αλλά, μήπως κι ο κόσμος μας, προς τα εκεί οδεύει;
Και γι αυτό νέους τόπους, αστρικούς, ολημερίς γυρεύει;
Με την αλόγιστη τακτική, τους ολικούς πολέμους,
και την κλιματική αλλαγή, θα ‘μαστε σαν τους ξένους!
Που λεν, ότι δεν έχουνε, στη γη, ούτε στον ήλιο μοίρα,
και που όλα τα παρατήσανε, και βγήκανε στη … γύρα!
Αφού, με τις καταστροφές, του ανθρώπου και της φύσης,
δεν θα είναι πια μπορετό, σ’ αυτή τη γη να ζήσεις..
Γι αυτό άνθρωπε σύνελθε, και πρόσεχε τη γη.
Αφού αυτή είναι για σε, μόνη χαράς πηγή!
Αθ. Παπατριανταφύλλου
