Γράφει η Μαρίνα Κονδύλη
Λένε ότι δεν έχει νόημα να αναπολείς το παρελθόν και πως το καλύτερο είναι να ζεις το τώρα. Σύμφωνοι.
Να όμως, που ξεκίνησαν και κάποιες σειρές στην τηλεόραση που τοποθετούνται χρονικά σε άλλες δεκαετίες (’80 – ’90). Και εκεί βλέπεις την διαφορά κατάματα.
Πως ναι μεν, δεν υπήρχε η τεχνολογική εξέλιξη και οι ευκολίες του σήμερα, υπήρχε όμως κάτι άλλο: ανθρώπινη σύνδεση και όμορφες στιγμές.
Δεν είναι ότι ωραιοποιώ τα παλιά τα χρόνια. Μια χαρά θυμάμαι τι γινόταν. Θα σας περιγράψω ευθύς αμέσως.
Οι γονείς πηγαίνανε στη δουλειά τους ήρεμοι και χωρίς άγχος. Τα παιδιά πηγαίνανε σχολείο. Το μεσημέρι που σχολούσαν όλοι, έτρωγαν ΜΑΖΙ μεσημεριανό στο σπίτι (ω, τι ωραία πολυτέλεια). Έτσι δενόταν περισσότερο η οικογένεια. Γιατί κάποτε υπήρχαν και οικογένειες αυθεντικές και αγαπημένες.
Όσοι μπορούσαν από τους μεγάλους, έριχναν κι έναν μεσημεριανό υπνάκο. Τα παιδιά το απόγευμα – πέρα από τα φροντιστήρια – παίζανε στις αλάνες! Ποδόσφαιρο, μηλάκια, σχοινάκι, μπίλιες, λάστιχο, κοκ.
Το βράδυ που μαζεύονταν όλοι σπίτι, κάθονταν μπροστά στην τηλεόραση (αναφέρομαι στα χρόνια της δεκαετίας του 1990, τότε που είχαν ξεκινήσει τη λειτουργία τους τα ιδιωτικά κανάλια) και έβλεπαν ειδήσεις ή ταινίες και σειρές.
Φυσικά, μέσα στη βδομάδα, ήταν must η οικογένεια να πηγαίνει και σε ταβέρνα για φαγητό. Μην πω και για ντισκοτέκ και μπουζούκια για διασκέδαση. Άλλη φάση εκεί!
Αλλά επαναλαμβάνω: δεν υπήρχε το άγχος του σήμερα. Ούτε για τα οικονομικά, αλλά ούτε και για τον χρόνο. Που τρέχουμε στο τώρα σαν τους παλαβούς και πάλι δεν προλαβαίνουμε.
Εννοείται πως έλειπαν και τα κινητά τηλέφωνα – που μπορεί να εφευρέθηκαν για να επικοινωνούν πιο εύκολα οι άνθρωποι μεταξύ τους, στη σημερινή εποχή όμως, οδήγησαν στην απομόνωση, καθώς όλοι έχουν την μούρη τους σκυμμένη πάνω από μια οθόνη, αδιαφορώντας για τους διπλανούς.
Ναι, τολμώ να πω πως κάποτε ήταν ωραία! Κι ας ακούγομαι λάτρης του παρελθόντος. Σίγουρα πάντως, τότε υπήρχαν περισσότερες συζητήσεις με ουσία, περισσότερο γέλιο, περισσότερο φλερτ, περισσότερη διαδραστικότητα μεταξύ των ανθρώπων και λιγότερο φαίνεσθαι. Λιγότερο δήθεν. Μας έφαγε η ξιπασιά στο σήμερα.
Κάποτε ήταν αλλιώτικα…
