
Κανένας στον πόνο του διπλανού,
μόνο ο εαυτός μας προηγείται.
Τέλειωσε ο καιρός του αδελφισμού,
η κοινωνία μας τον αρνείται.
Φταίει η έλλειψη εμπιστοσύνης
και κοινωνικότητας;
Είναι γεγονός η έλλειψη δικαιοσύνης
και υπευθυνότητας.
Κανένας να μη νιώσει
ότι έχασε τους φίλους γύρω του,
ότι τον έχουν προδώσει
και όλα τα φορτώνουν πάνω του.
Κανένας να μη στερηθεί
αξίες όπως την αγάπη, την ελπίδα
και να χρειαστεί να αναμετρηθεί
με της μοναξιάς την παγίδα.
Κανένας;
Μακάρι να είναι εφικτό
ο καθένας να έχει όμορφα συναισθήματα
με ένα και μοναδικό σκοπό
να μεταφέρει στους άλλους
πράξεις και λόγια με νοήματα.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη


