Μέσα στις λέξεις κυλάει ζωή
κι άμα τις καταλαβαίνεις είσαι υπαρκτή.
Έχουν ουσία, έχουν νόημα
που το κατανοείς για να έχεις όνομα.
Ζω θα πει μαθαίνω,συναισθηματικά πλουτίζω,
τον εαυτό μου γνωρίζω,
κρατάω αυτά που πρέπει να κρατήσω
και κάποια άλλα θα κυνηγήσω.
Λάθος να τα προσπερνάω
ή από μακριά τους να περνάω.
Αν δεν τα γευτώ και δεν τα δοκιμάσω
τη ζωή δε θα αγκαλιάσω
και μαζί της δε θα μονοιάσω.
Λέξεις και πράξεις,έργα όμορφα,
σε κάνουν να στέκεσαι όρθια
να χορταίνεις την ψυχή με ελπίδα
και να έχεις μια γερή ασπίδα.
Ασπίδα προστασίας από το κύμα
που μπορεί να πλημμυρίσει κάθε σου βήμα
αν γίνουν οι λέξεις πληγές
και πάψουν να είναι φωτεινές.
Λέξεις γλυκές με ζωή
να φορτίζουν κάθε σου στιγμή,
κάθε σου θέλω να οδηγούν
και νήματα ευτυχίας να κινούν.
Λέξεις αληθινές, ουσιαστικές
που είναι σε όλα σημαντικές
που προσδιορίζουν την ύπαρξή σου
και τα έχεις καλά μαζί σου.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
