Γράφει η Μαρίνα Κονδύλη
Σε ένα τηλεοπτικό τοπίο έρημο και βαρετό, ήρθε το βράδυ της Πέμπτης μια ωραία παλιά ελληνική ταινία να μας «δροσίσει». Ναι, όσο γραφικό κι αν ακούγεται, η «Μανταλένα» ήταν μια όαση! Η ταινία που μεταδόθηκε προχτές από τον ΣΚΑΪ, με μετέφερε σε μια άλλη Ελλάδα.
Μια Ελλάδα που πήγαινε στην εκκλησία και είχε βαθιά πίστη στον Θεό. Μια Ελλάδα που ο παπάς ήταν ενεργός πολίτης και νοιαζόταν πραγματικά για το ποίμνιό του. Μια Ελλάδα που είχε δεμένες οικογένειες και έκανε πολλά παιδιά παρά την φτώχεια. Μια Ελλάδα που βασιζόταν στη θάλασσα και προσπαθούσε να ξαναγεννηθεί.
Είδα τα σακιά με το σιτάρι που φορτωνόταν ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ για να τα πάει στον μύλο να το αλέσει και έτσι να γίνει το αλεύρι, για να το πάρουν έπειτα οι γυναίκες και να ζυμώσουν ψωμί ή να φτιάξουν πίτες και γλυκά.
Είδα τον πρόεδρο του χωριού που δεν βρήκε λύση για το σχοινί της εκκλησίας που ενώ ήταν κοντό, αυτός το έδεσε με κληματόβεργα για να γίνει προσωρινά η δουλειά, επικαλούμενος πως πρώτα έπρεπε να γίνει συμβούλιο για να… εγκριθεί το κονδύλι (τα ίδια χάλια και τότε, δηλαδή).
Είδα να τηρούνται τα έθιμα και οι παραδόσεις από τους πολίτες όχι για το θεαθήναι (να αναρτήσουν δηλαδή φωτογραφίες και βίντεο ότι κάπου πήγαν και κάτι έκαναν, όπως σήμερα), αλλά επειδή το ένιωθαν.
Άκουσα τις υπέροχες τρυφερές μελωδίες του εξαίρετου Μάνου Χατζιδάκη και τα τραγούδια με την φωνή της ταλαντούχας Αλίκης Βουγιουκλάκη.
Με άλλα λόγια, θεωρώ πως η ταινία – όσο κι αν την κοροϊδεύουν κάποιοι στο σήμερα – αποτελεί ένα θαυμάσιο δείγμα μιας Ελλάδας που προσπαθούσε να γίνει καλύτερη!
Αξίζει στο σημείο αυτό να επισημάνω πως η «Μανταλένα» ήταν η πρώτη ελληνική ταινία που γυρίστηκε με τον σύγχρονο ήχο των μηχανημάτων Nagra. Η Αλίκη έλαβε το Βραβείο Α’ Γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για τον ρόλο της Μανταλένας, ο Παντελής Ζερβός ως παπά-Φώτης το Βραβείο Β’ Ανδρικού Ρόλου, ενώ Γεώργιος Ρούσσος έλαβε το Βραβείο Καλύτερου Σεναρίου στο ίδιο φεστιβάλ. Στη σκηνοθεσία ήταν ο Ντίνος Δημόπουλος.
Με ένα εκπληκτικό καστ ηθοποιών – και τον μικρό Βασιλάκη Καΐλα να κλέβει την παράσταση – η ταινία προβλήθηκε στους κινηματογράφους τον Οκτώβριο του 1960.
