Μία αγιάτρευτη πληγή, τον άνθρωπο κατατρύχει,
από αρχής του Κόσμου αυτού, αλλά όχι από τύχη.
Είναι όλοι οι πόλεμοι, που ο άνθρωπος κατά καιρούς κάνει,
για κάποιες αιτίες, που δήθεν αθέλητα, κι όμως ο ίδιος βάνει.
Οι αιτίες και τα αποτελέσματα, είναι γνωστά σε όλους,
κι όμως δεν αποφεύγονται, από τους ηγέτες «βουκόλους».
Γιατί, βουκόλοι είναι όλοι αυτοί, που τους αποφασίζουν,
και τάχα για τους υπηκόους τους, που είναι τραγιά νομίζουν.
Και οδηγούνται σε σφαγές λαοί, γυναίκες μα και άνδρες,
άπειρες σε σπίτια οι καταστροφές, σε εργοστάσια και μάντρες.
Αλήθεια, πόσοι αναρωτιούνται άραγε, ο πόλεμος τι φέρνει,
ευμάρεια ή καταστροφές και πόσες ζωές αθώων παίρνει!
Αλλά, είναι γνωστές στο θέμα αυτό, οι απόψεις κάποιων «μεγάλων»,
ηγητόρων, που είναι υπεύθυνοι και για τις τύχες άλλων.
Έλεγε ο μέγας Κίσιγκερ, ο εξέχων αμερικανός.
Ο πληθυσμός της Γης περίσσευσε, ας μπει ένας φραγμός!
Και πρότεινε να μειωθεί, ο πληθυσμός της Γης,
και τούτο, έλεγε, είναι ανάγκη πια, κι όχι θέμα επιλογής.
Δήθεν, για να επέλθει ευμάρεια, στους Λαούς, στους ανθρώπους,
ας θυσιαστούνε αρκετοί, σε κάποιους ξένους τόπους.
Και πράγματι ακολουθήθηκε, η πρόταση από πολλούς,
ηγέτες, που δοκίμασαν, να μειώσουνε Λαούς.
Άλλοι με τα εμβόλια, και άλλοι με πολέμους,
διακηρύξανε φανερά. Όλοι μαζί «ποδέμους»*.
Ως φαίνεται, η πληγή αυτή έχει πολλούς θιασώτες,
Εκείνους, που θέλουνε πολύ, να έχουν θέσεις πρώτες.
Εκείνους, που γυρεύουνε, δόξα πολλή και πλούτη,
και να ‘χουν πολλά αγαθά, μες στη ζωή ετούτη.
Όλοι αυτοί οι εραστές, πολέμων και μαχών,
είναι κάποιοι άνοες ηγήτορες, όλων των εποχών.
Κάνουν πολέμους, τάχα για να μην φθαρούν, πολεμικά υλικά,
αν στις αποθήκες μείνουνε, γιατί θα λήξουν χρονικά.
Άλλοι, ξοδεύουν πυρομαχικά, για να ‘χουν δουλειά τα εργοστάσια,
γιατί, δήθεν διαφορετικά, αυτά θα γίνουνε βουστάσια.
Κι έτσι, με τον πόλεμο, κινείται και το εμπόριο,
περισσεύει το κεφάλαιο, και μάλιστα το εγχώριο.
Αλήθεια, πότε η πλάνη αυτή, θα πάψει να υπάρχει;
Και πότε η δόξα και ο Μαμωνάς, στους ηγήτορες θα άρχει;
Το αίμα, το κλάμα των παιδιών, και οι ψυχές που φεύγουν,
δεν είναι θύματα αρκετά; Τι άλλο πια γυρεύουν;
Είθε με την παρέμβαση, του Υψίστου πια να κλείσει,
η αγιάτρευτη αυτή πληγή. Ο Θεός ας ελεήσει!
*Ποδέμους= μπορούμε (Ισπανικά)
Α. Παπατριανταφύλλου
