- του Χρήστου Κηπουρού
“Το 14ο αιώνα ήμασταν πρωτεύουσα. Το “παραπλήσια έσεσθαι” του Θουκυδίδη σημαίνει ότι μπορούμε να ξαναγίνουμε. Αυτήν τη φορά, “παραπλήσια”. Δηλαδή συμπρωτεύουσα”.
Ένα φαντασιακό πολιτικό γραπτό μπορεί να λέει ότι:
Αν και είμαστε πεδιάδα, εν τούτοις, με τέτοια ακολουθία μεγάλων έργων, όπως τα επιγενόμενα έργα των Στεριανών Δαρδανελίων: “Α/Κ δρόμος, Η/Σ δρόμος, Αγωγός LNG, Θρακική Διώρυγα”,* μπορεί ο τόπος μας να γίνει μέχρι “Λεκανοπέδιο”. Επόμενα και μια ηθική και αναπτυξιακή εθνική πρωτεύουσα. Υπήρξε άλλωστε τέτοια και σε προηγούμενους αιώνες. Και όχι μόνο πρωτεύουσα κράτους, αλλά και αυτοκρατορίας.
Και δεν μιλώ για την Κωνσταντινούπολη. Γιατί και το Διδυμότειχο διετέλεσε Πρωτεύουσα.
Άλλο τώρα αν ακολούθησαν παρακμές, ακρωτηριασμοί και μια μικρή έστω εθνική ενσωμάτωση, πριν από την κατάπτωση στους σημερινούς χρόνους, με τη Θράκη, ως τον πλέον πτωχό συγγενή και βαρίδιο του Αθηναϊκού κράτους.
Δεν λέει κάτι διαφορετικό το “ες αεί κτήμα” του Θουκιδίδη και το, ως προς την επανάληψη της ιστορίας, απόφθεγμα του: “Όσα δὲ διὰ τοῦ αὐτοῦ… γενόμενα <τὰ> μέλλοντα ποτέ, αὖθις κατὰ τὸ ἀνθρώπινον τοιαῦτα καὶ παραπλήσια ἔσεσθαι”.
Και εμάς, μόνο ως αναγεννητική φαντάζει, η επωδός του φράση: “Παραπλήσια έσεσθαι”. Και αυτό είναι που μας εμπνέει.
Το 14ο αιώνα ήμασταν πρωτεύουσα. Το “παραπλήσια έσεσθαι” του Θουκιδίδη σημαίνει ότι μπορούμε να ξαναγίνουμε. Αυτή τη φορά, “παραπλήσια”. Δηλαδή συμπρωτεύουσα.
Ας μίλησαν τώρα κάποιοι, ως προς την επανάληψη της ιστορίας, περί τραγωδίας και περί φάρσας.
Και κάποιοι άλλοι, περί σημειωτικής.
Άλλο όμως όλοι αυτοί και άλλο ο Θουκυδίδης. Ούτε είναι τυχαίο το ότι για ένα άλλο απόφθεγμα του, τον μνημόνευσε, στην ιστορική ομιλία του προχθές στο Νταβός, ο Καναδός Πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ.
* * *
“Καλό σου ταξίδι Θρακική Διώρυγα. Από την Ευρώπη, έως και στις ΗΠΑ”
“Τα Τέσσερα επιγενόμενα των Στεριανών Δαρδανελίων:
Ο Α/Κ δρόμος, ο Η/Σ δρόμος, ο Αγωγός LNG, η Διώρυγα”
Ίσως πολλοί, μετά από την ανάγνωση του υπότιτλου, θεωρήσουν το “αμφιλεγόμενα”, ορθότερη
λέξη από τα “επιγενόμενα”. Και μπορεί να έχουν δίκαιο. Όμως μετά από την εξιστόρηση κάποιων
έως τώρα δεδομένων, είναι πιθανόν να το ξανασκεφθούν.
Ίσως δε ως προς το διανοητικό επίδικο του έργου, να τους επηρεάσει η ρήση του Αρχιμήδη: “Δος
μοι πα στω, κλπ.”.
Ας μην επεκταθώ στο: “Η πίστη κινεί βουνά”, μια και η Θρακική πεδινότητα είναι πολύ πιο εύκολη
υπόθεση από την ευαγγελική καταγραφή. Όπως και η φράση του Στράβωνα “Έστι δε και ενθάδε
Διώρυξ κρυπτή”, δεν ισχύει μόνο για την περιοχή ανάμεσα στη Δικαιαρχεία και τη Νεάπολη, στην
Ιταλική Χερσόνησο, όπως έγραψε, αλλά και στην πατρίδα του τη Ρωμανία, που αποτελεί άλλωστε
και μια άλλη ιστορική και γεωγραφική ονομασία της Θράκης.
Και ίσως όταν ο Αμερικανός Διπλωμάτης Henry Morgenthau έλεγε ότι τα Δαρδανέλια της ξηράς
βρίσκονται στον Έβρο, να είχε διαβάσει προηγουμένως τα γραπτά του γεωγράφου Στράβωνα, και
να έκανε μια απλή σημειωτική, από την Ιταλική γη στη Θρακική. Ίσως πάντως να την εμπνεύστηκε
και από μόνος του, όντας Πρέσβης των ΗΠΑ στη γειτονική Τουρκία, μελετώντας την ιστορία και τη
γεωγραφία της Θράκης.
Η αγάπη μου γι αυτήν είναι που γέννησε ένα πλήθος προτάσεων, μετατρέποντας τη διανοητική
μου υπόσταση, σε κέντρο διερχομένων Θρακικών ιδεών.
Δυο δε από αυτές έχουν ήδη λειτουργήσει ως θεσμοί. Από την Εκκλησία της Θράκης μέχρι την
Ελληνική Βουλή. Ο ένας είναι η θεσμοθέτηση της Παναγίας των Θρακών, Ο άλλος είναι οι εκτός
των Αθηνών συνεδριάσεις των 50μελών διαρκών Κοινοβουλευτικών Επιτροπών.
Εγώ έκανα την αρχή, με το Διδυμότειχο και την Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας. Αν τώρα αυτή,
είναι όπως λέγεται, το ήμισυ του παντός, ίδωμεν.
Όμως είχα και μια ιδέα, που τη σκέφτομαι και την επεξεργάζομαι, εδώ και μια εικοσαετία.
Μπορεί να συνέβαλε σε αυτό η κληρονομιά του αγώνα μας για την Εγνατία, με άλλους μαζί
συναθλητές, όμως πρέπει να ήταν η ιστορική της συνέχεια που οδήγησε στη Θρακική Διώρυγα.
Αυτή τη μοναχοκόρη της Θρακικής πατρίδας. Μια περιοχή που στα επόμενα χρόνια, πρόκειται να
γίνει επίσης μητέρα τριών τουλάχιστον υιών. Από τον Α/Κ δρόμο και τον Η/Σ δρόμο, έως τον ήδη
εξαγγελθέντα Ελληνοαμερικανικό Αγωγό LNG, των οποίων η συνδρομή δεν μπορεί παρά να είναι
καθοριστική για την εν λόγω Διώρυγα, με τη θαλάσσια ένωση του Αιγαίου με τον Εύξεινο.
Αν ζούσαμε στα αρχαία χρόνια, μπορούσαμε να πούμε: “Συν Αθηνά και χείρα κίνει”. Όμως για την
Παναγία αυτό δεν λέγεται. Το μόνο που μπορεί κανείς να πει είναι το “βόηθα Παναγιά”. Να ζήσει
δηλαδή η Θράκη και να μεγαλουργήσει και να μη χρειαστεί να εμπλουτίσει και πάλι το Ορθόδοξο
Μαρτυρολόγιο και Αγιολόγιο. Με τη λέξη “πάλι”, να παραπέμπει σε ακρωτηριασμούς.
Και μπορεί σήμερα να κινδυνεύει περισσότερο να γίνει ένα είδος Αμερικανικής Κομητείας, παρά
Νέα Κύπρος, όμως, έστω και τώρα οι εναπομείναντες Θράκες, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε
είναι να στηριζόμαστε στις δικές μας ηθικές και διανοητικές δυνάμεις.
Μπορεί τα ζώα μας να θανατώθηκαν,τα δέντρα μας να κάηκαν και οι άνθρωποι μας, να έφυγαν,
όμως η φαντασίωση για τη Θρακική αναγέννηση δεν έφυγε. Είναι εδώ και είναι και ζώσα.
Μπροστά δε σε αυτήν, τόσο το “όσο ζω ελπίζω”, όσο και το “η ελπίδα πεθαίνει τελευταία”, δεν
πιάνουν χαρτωσιά. Γιατί εμάς οι παρηγορητικοί λόγοι, μας αφήνουν αδιάφορους.
2Πάντως σε ότι αφορά τη Θρακική Διώρυγα, το επόμενο σοβαρό βήμα είναι να αναλάβει δράση το
Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Και καταρχήν να επιβεβαιώσει την ονομασία προέλευσής
του.
Ειδικότερα δε η Πολυτεχνική Σχολή της γειτονικής με τη γενέτειρα του Δημόκριτου πόλη των
Αβδήρων, Ξάνθης, να ασχοληθεί με τις τεχνικές προμελέτες της πολιτικής ιδέας για τη Θρακική
Διώρυγα.
Αν όπως έλεγε ο Δημόκριτος η Πολιτική είναι σπουδαία τέχνη, δεν υπολείπεται ως προς αυτό, η
σπουδαιότητα, όσο και η αισθητική του συγκεκριμένου έργου. Με τη Διώρυγα να θεωρείται από
τις πιο όμορφες Ευρωπαϊκές διαδρομές. Ιδίως, η από Drone θέαση, δίπλα στα τρία αδέλφια της.
Αυτή την ευθύνη προσκαλείται να αναλάβει το Πολυτεχνείο της Ξάνθης. Σε συνεργασία με τα
Πανεπιστήμια της Νότιας Βουλγαρίας, προκειμένου να γίνει το επόμενο βήμα: Οι συζητήσεις στα
αρμόδια θεσμικά περιφερειακά αναπτυξιακά όργανα. Τόσο στα Ελλαδικά όσο και στα
Βουλγαρικά, από τα αντίστοιχα Πανεπιστήμια στη Φιλιππούπολη και στο Μπουργκάς.
Το μόνο τότε βέβαιο θα είναι το ότι ο επονομαστείς και γελασίνος Δημόκριτος, θα αρχίσει και
πάλι να χαίρεται και να γελά στον ύπνο του, σεμνυνόμενος για τους επιγενόμενους συμπατριώτες
του, μετά των ομώνυμων έργων. Και με εμάς να ευχόμαστε:
“Καλό σου ταξίδι” Θρακική Διώρυγα. Από την Ευρώπη, έως και στις ΗΠΑ.
