Στην Καλλιόπη και Κλειώ
εγγονούλες μου
Μικρές Ξωθιές του δειλινού
της Άνοιξης το χάδι,
- Advertisement -
ανάσα των παραμυθιών
σαν έρχεται το βράδυ,
τα νούφαρα σάς χάρισαν
το πλάνο άρωμά σας
και σε γιορντάνια πλέξανε
δύο Μούσες τ’ όνομά σας…!
Θεόσταλτες δροσιές πηγών
των αστεριών μαγνάδι,
της χίμαιρας φεγγοβολή
που διώχνει το σκοτάδι,
αυγές πορφυρογέννητες
με κάλλη πλουμισμένες,
είστε τ’ αγέρα η πνοή,
Νεράιδες μαγεμένες…!
Ω! Να μπορούσα της ζωής
το νόημα να γυρνάω
και στα ρολόγια τα παλιά
τον χρόνο να κρατάω…!
Ω! Να μπορούσα στων πουλιών
τους δρόμους να κουρνιάζω
για να μπορώ παντοτινά
να σας σφιχταγκαλιάζω…!
Αριστοτέλης Παπανικολάου
Ποιητής-Μουσικοπαιδαγωγός
