Ξεριζώθηκαν ζωές

Το αίμα βράζει.
Ο νους εικόνες κατεβάζει
για τις αλησμόνητες πατρίδες
που έχασες και δεν ξαναείδες.

Ξεριζώθηκαν οι ζωές
μάτωσαν οι καρδιές.
Έμειναν τα σπίτια ορφανά
να περιμένουν καρτερικά.

Πόλεις ελληνικές
με όμορφα σπίτια και εκκλησιές
πέρασαν σε χέρια εχθρών
που ρήμαξαν τον ελληνισμό.

Τα μνημεία μας παραμένουν
τους Έλληνες επισκέπτες αναμένουν
να θυμηθούν όσα τους έλεγαν οι γιαγιάδες
σαν παραμύθια για εποχές άλλες.

Εκεί που ζούσαν φιλικά
με το γείτονα συντροφιά
και δημιουργούσαν 
στην πατρίδα τους που αγαπούσαν.

Γειτονιές που έσφυζαν από ζωή,
παιδιά που παίζανε στα σοκάκια βράδυ πρωί,
άνθρωποι καλόκαρδοι με το καλημέρα
και το χαμόγελο στα χείλη.

Σταυροδρόμι πολιτισμού.
Έδρες πνευματικές,
έδρες εμπορικές,
ήταν όλες οι ελληνικές περιοχές.

Μα δυστυχώς ήρθε ο ανελέητος ξεριζωμός
που έπαψαν χιλιάδες να βλέπουν το φως
και άλλοι τόσοι αφήσαν σπιτικά
αναζητώντας καταφύγιο βιαστικά.

Μαύρες οι σελίδες που γράφτηκαν 
στη γη των προγόνων μας
σελίδες που κανείς να μην τις ζήσει
πουθενά σ’ αυτή τη ζήση.

Μα οι Έλληνες πάντα επιζούν
με όσα εμπόδια κι αν στο δρόμο τους βρεθούν
γιατί έχουνε κουράγιο και ψυχή 
και η φωνή τους στα πέρατα του κόσμου ηχεί.

Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη