Γράφει η Μαρίνα Κονδύλη
Είδα το δελτίο τύπου που αφορούσε στο 20ο Αντάμωμα Ηπειρωτών Μακεδονίας-Θράκης που πραγματοποιήθηκε πριν από λίγες ημέρες στο Διδυμότειχο.
Είδα στις φωτογραφίες χαρούμενα πρόσωπα που γέμιζαν τους άλλοτε άδειους δρόμους της Πόλης των Κάστρων. Και ναι, από τη μια χαμογέλασα για τη ζωή που εξέπεμπαν αυτές οι φωτογραφίες. Από την άλλη όμως, κούνησα με πικρία το κεφάλι, διότι ξέρω πολύ καλά την άγρια όψη του Διδυμοτείχου, που τις περισσότερες μέρες του χρόνου είναι άδειο.
Το έχω επισκεφθεί πολλές φορές μέσα στον χρόνο, σε όλες τις εποχές, και συνήθως οι δρόμοι του είναι έρημοι… Ψυχή δεν κυκλοφορεί… Μόνο καμιά γατούλα ή κανένας αδέσποτος σκύλος.
Κι αυτή είναι στην πραγματικότητα η κατάσταση που επικρατεί όχι μόνο στο Διδυμότειχο, αλλά σχεδόν σε όλο τον Βόρειο Έβρο. Η μελαγχολία και η μοναξιά κυριαρχούν στους λιγοστούς κατοίκους του νομού. Τα χωριά άδεια κι έρημα. Οι μόνιμοι κάτοικοί τους είναι άνω των 65 ετών σε ηλικία. Γέλιο παιδιού δεν ακούγεται πουθενά…
Χαρακτηριστικό της δραματικής κατάστασης που επικρατεί με το δημογραφικό πρόβλημα και την γήρανση του πληθυσμού, είναι τα όσα ανέφερε πρόσφατά σε συνέντευξή του Αντιπεριφερειάρχης Αν. Μακεδονίας & Θράκης, Κώστας Βενετίδης: «Στον Δήμο Ορεστιάδας, μέσα σε μόλις 10 χρόνια, από την απογραφή του 2011 μέχρι αυτήν του 2021, ο πληθυσμός του σημείωσε μείωση πάνω από 6.000 άτομα!».
Ω, ναι! Έτσι ακριβώς είναι! Την ώρα που η γειτονική Αδριανούπολη θωρακίζεται πληθυσμιακά, αλλά και με νέα επενδυτικά έργα, εμείς βλέπουμε τις μέρες να περνούν και ο λαός του Έβρου να βαίνει συνεχώς μειούμενος…
Και αν ήταν ο νομός μας, παραδείγματος χάριν κάτω στην Πελοπόννησο, ίσως να μην ανησυχούσα τόσο. Το ότι ο Έβρος όμως βρίσκεται σε μια γεωγραφικά ευαίσθητη περιοχή, αυτό σημαίνει πως πρέπει να τον προσέξουμε 10 φορές παραπάνω. Τώρα! Όχι μετά…
Και θα κλείσω το κείμενο με την φράση που έχω στον τίτλο: όσο όμορφος κι αν είναι κάποιος τόπος, αν δεν έχει ανθρώπους να μένουν σε αυτόν, είναι δώρο-άδωρο. Οι άνθρωποι κάνουν την διαφορά! Και δυστυχώς, μόνο με γιορτές και εκδηλώσεις, δε σώζεται ο τόπος μας…
