Παλικάρι μόλις γνώρισες τον κόσμο
φόρτωσες βαριά τον ώμο.
Πιάστηκες στης ουσίας τα δίχτυα
που έφτασε μέχρι της καρδιάς τα μύχια.
Πήρες το δρόμο που δεν έχει άκρη
και έφερες πόνο και δάκρυ
σε δυο άμοιρους γονείς
που δεν τους έμεινε ίχνος φωνής.
Έπεσες σε μια παγίδα
και αυτοί ζουν με την ελπίδα
πως θα βρεις κάποια στροφή
να ξεφύγεις από αυτή την καταπακτή.
Καταπακτή στο άγνωστο, στο σκότος
έρμαιο ενός καθεστώτος
που δεν έχει αίσιο τέλος
αφού σε βρήκε το αιχμηρό το βέλος.
Γιατί είναι το ερώτημα όλων;
Ποιοι είναι οι ασυνείδητοι αυτών των ρόλων
για το χρήμα ουσίες να πουλάνε
και τα θύματα στο βυθό να τα βουτάνε;
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
