Παίζουν μαζί μας
όλοι αυτοί οι πολιτικοί.
Υποτιμούν τη δική μας λογική.
Υπόσχονται μεγάλα πράγματα.
Δεν σταματούν τα λόγια,
τα παίζουν σαν κομπολόγια.
Λόγια που σκορπίζονται στον αέρα
και δυστυχώς στην κοινωνία
επικρατεί η ακρίβεια και η ανεργία.
Γίνονται θυσία λένε για το λαό.
Παριστάνουν τους σωτήρες
αλλά όταν χρειάζεται μην τους είδες.
Για τις παρατυπίες τους
κυνηγημένοι από την αδικία
εισπράττουν του λαού τη διαμαρτυρία.
Και συνεχίζουν να νομίζουν
πως είναι οι μεγάλοι ήρωες
που θα φέρουν αλλαγή στου κόσμου τις μοίρες.
Ζητούν τη συμμετοχή του λαού
γιατί νομίζουν ότι είναι αληθείς
ενώ είναι ψευδείς και απαθείς.
Κι απαξιώνουν το λαό
που δυστυχώς κάνει λάθη
και μοιράζεται τα πάθη.
Δεν έχουν σταθερά προγράμματα
και επιχειρούν να ξεγελούν
αδιάφοροι για το έργο που επιτελούν.
Καθόλου αξιόπιστοι και σωστοί
ρυθμίζουν το έργο τους και προσδοκούν
τη νίκη στην ψήφο του λαού να βρουν.
Οι πολίτες απογοητευμένοι
για τα πεπραγμένα διαμαρτύρονται
γιατί οι ζωές τους φθείρονται.
Για το καλό των πολιτών
ωριμότητα και σοβαρότητα απαιτείται
ώστε η κοινωνία να ευνοείται.
Να αγγίξουν τα συναισθήματα
και να λειτουργήσουν όλα σταθερά
ώστε ο πολίτης να ζήσει ανθηρά.
Παλεύουμε για την επιβίωση
θεατρίνοι αυτοί, μαριονέττες εμείς
στα πλαίσια μιας ξερής γης.
Ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιοι πολιτικοί
που είναι πράγματι άνθρωποι με προσφορές
και όχι μόνο για τις δικές τους αποδοχές.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
