Η κρυφή σου ελπίδα για λίγη χαρά,
στην σκληρή την ζωή σου αν έχει τρωθεί,
μη, ποτέ σου μην πεις συμφορά,
γιατί τότε το τέλος θα ‘ρθει.
Τότε πάρε κουράγιο, απ’ όπου μπορείς,
κι απ’ την ίδια σου ακόμη την στάχτη,
δεν τελείωσαν όλα να πεις,
μην υψώσεις γύρω σου φράχτη.
Με ότι αν τύχει καλό ή κακό, εσύ γέλα,
με την ψεύτικη έστω χαρά εσύ όρθιος μείνε,
δεν γνωρίζουν αν ψεύτικα είναι, της χαράς τη ταμπέλα,
και οι άνθρωποι γύρω σου, γελασμένοι θα είναι.
Τι αν το γέλιο σου ψεύτικο κόσμημα είναι,
σαν διαμάντι πανάκριβο θε να στράψει στα μάτια τους
συ περήφανος και ακλόνητος μείνε,
μη ζηλέψεις ποτέ, τα ψηλά τα παλάτια τους.
Η χαρά και η λύπη, συναισθήματα είναι ταυτόσημα,
ας νομίζουν ότι έχουν μπροστά τους τον πλούσιο,
ναι, σε τέτοιες συνθήκες, δεν υπάρχουν ορόσημα,
συ ν’ αρκείσαι μονάχα, σ’ ασφαλή επιούσιο.
Το έχεις νιώσει θαρρώ πως στον πόνο, λιγοστοί θα συνδράμουν,
κι απ’ αυτούς οι περσότεροι, θεατρίνοι θα είναι
στην χαρά όλοι τον φίλο σου κάνουν,
μα αρκετοί απ’ αυτούς, στην δική σου χαρά, πικραμένοι θα είναι.
Ο Θρακιώτης
Αλεξανδρούπολη
