2026: Ελπίδες και προσδοκίες για την Θράκη, τον Έβρο, την Αλεξανδρούπολη
Σε λίγες ημέρες θα «θριαμβολογήσουμε» άδοντας το περίφημο «Πάει ο παλιός ο χρόνος». Έστω κι αν αυτό μεταφράζεται ότι πλησιάσαμε όλοι μας πιο κοντά στην εξόδιο διαδικασία. Αναμένοντας λοιπόν το 2026, ένα έτος πολλαπλά φορτισμένο σ’ ένα ραγδαία μεταβαλλόμενο πολυπολικό κόσμο, θα ευχηθούμε όνειρα και ανάγκες να πάρουν σάρκα και οστά για την Θράκη, τον Έβρο, την Αλεξανδρούπολη. Ένας ολόκληρος χρόνος είναι αρκετός. Αρκεί να μην σπαταληθεί κι αυτός σε ιδεοληψίες και συνωμοσιολογίες, σε ρουσφετολογίες και αερολογίες.
Ελπίζουμε το νέο έτος να τεθούν όρια, βάσει των αρχών της νομιμότητας και των διεθνών συνθηκών, στην αναθεωρητική προκλητική τακτική της Τουρκίας στην Θράκη και να συμμαζευτούν όσοι την υπηρετούν. Το Κ.Ι.Ε.Φ, μουσουλμάνοι δήμαρχοι, σύλλογοι που ελέγχονται από το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής. Η αρμονική συμβίωση, η ελευθερία βούλησης, ο σεβασμός των ταυτοτήτων είναι βασικές αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Το αυταρχικό, αντιδημοκρατικό, ισλαμικό καθεστώς της Τουρκίας, δεν είναι μοντέλο για την ευρωπαϊκή Ελλάδα. Ελπίζουμε να το αντιληφθούν τα φερέφωνα της Άγκυρας.
Ευχόμαστε το καινοφανές και εντυπωσιακό στον τίτλο «Στρατηγικό Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα για τον Έβρο-ΕΒΡΟΣ ΜΕΤΑ» να γίνει πράξη εφαρμογής, να μεταμορφωθεί σε πραγματικό ολιστικό πρόγραμμα έργων, δράσεων, παρεμβάσεων. Δώδεκα «συνεδριάσεις» της Επιτροπής είναι αρκετές. Εκτός αν ισχύει και στη συγκεκριμένη περίπτωση το ρητό «αν θέλεις να μην γίνει κάτι, φτιάξε μια επιτροπή».
Το 2026 ας αντιληφθούν όλοι όσοι καταναλώνουν λόγια άνευ ουσίας και σημασίας ότι εύκολες λύσεις για την αντιμετώπιση της δημογραφικής κρίσης του Έβρου δεν υπάρχουν. Με επιδόματα δεν πρόκειται κάποιος να γεμίσει με ανθρώπους στον Έβρο. Χρειάζεται κάτι πιο «έξυπνο» και πιο ουσιαστικό. Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται τόλμη για να εφαρμοστούν πολιτικές. Αρκεί να θυμηθούμε πόσες φορές οι κυβερνήσεις υποχώρησαν άτακτα στη λογική της δημιουργίας ειδικών οικονομικών ζωνών. Αυτή θα μπορούσε να είναι μια λύση για τον Έβρο. Κι ας σκούζουν διάφοροι «αντισυστημικοί». Και χτες έσκουζαν, ότι δήθεν θα καταστρατηγηθεί η εργατική νομοθεσία. Μέχρι που ήρθε η χρεοκοπία και τα πήρε όλα παραμάζωμα… Η προσέγγιση του δημογραφικού προβλήματος στον Έβρο απαιτεί -εκτός των άλλων- και την υιοθέτηση μιας δημογραφικής πολιτικής, με συγκεκριμένους στόχους, μέτρα και πόρους. Το πεδίο εφαρμογής της πολιτικής αυτής δεν περιορίζεται, όμως, μόνο σε δράσεις που αποσκοπούν στην αλλαγή της πορείας των δημογραφικών παραμέτρων, αλλά περιλαμβάνει και δράσεις που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση των συνεπειών τους – δηλαδή πολιτικές που αποσκοπούν στην προσαρμογή της κοινωνίας σε μια νέα δημογραφική κατάσταση. Τα όποια μέτρα θα λαμβάνονται στο πλαίσιο μιας δημογραφικής πολιτικής θα πρέπει, ταυτόχρονα, να είναι διαβαθμισμένα στον χρόνο (βραχυ-/μεσο-/μακρο-πρόθεσμα) ανάλογα με τους στόχους, να υλοποιούνται και να υπόκεινται στη δυνατότητα της αξιολόγησης των αποτελεσμάτων τους. Η δημογραφική πολιτική για τον Έβρο δεν συνίσταται, επομένως, στη συνάθροιση μέτρων ατάκτως ερριμμένων και οι στόχοι της οφείλουν να είναι συμβατοί με τους στόχους “συγγενών” πολιτικών (αναπτυξιακών, κοινωνικών, οικονομικών κλπ.).
Το μικρό λιμάνι που έγινε «στρατηγικός κόμβος της Δύσης», το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, αν θα γίνει το 2026 και κόμβος για τους κατοίκους της περιοχής, είναι μια απόφαση που δεν θα την λάβει η Ουάσιγκτον και η Μόσχα. Θα την διεκδικήσουν, ελπίζουμε και ευχόμαστε, ο δήμος Αλεξανδρούπολης, η Περιφέρεια ΑΜ-Θ, οι βουλευτές, η τοπική κοινωνία. Ιδού η Ρόδος, λοιπόν…
Το δημοτικό συμβούλιο Αλεξανδρούπολης θυμίζει αρένα, κλούβα τυφλών παλαιστών, καταγώγιο αφιονισμένων. Το 2026 ευχόμαστε όλοι οι εμπλεκόμενοι να φωτιστούν και να κατανοήσουν ότι η οδός της ευζωίας, της ανάπτυξης, της παραγωγής έργων περνάνε μέσα από την συναίνεση, τον διάλογο, τον αυτοδιοικητικό πολιτισμό. Τα καραγκιοζιλίκια και το σκίσιμο καλτσόν μόνο πληγές, τραύματα, μίσος παράγουν.
Ήμαρτον! Χρόνια πολλά σύντροφοι και συντρόφισσες. Σε όλους ευτυχισμένο το 2026.
Ο Ακατονόμαστος
