Τα λάθη και τις αμαρτίες των πολιτικών πληρώνει σήμερα ο Έλληνας – Όμως ήρθε η ώρα να αποκατασταθεί η κοινωνική ισορροπία – Ο Αντώνης Σαμαράς πρέπει να δράσει αμέσως και αποτελεσματικά – Τώρα. Αύριο ίσως να είναι αργά…
Είμαστε ακόμη στην αρχή τού κύκλου της οργής, γιατί η πραγματικότητα καταγράφεται εγκεφαλικά, αλλά ακόμη δεν έχει πονέσει σε βάθος.
Όταν όμως την νοιώσει η υγιής μεσαία τάξη αλλά και η ανώτερη τάξη (γιατί όχι) της χώρας, οι συνέπειες θα είναι τεράστιες.
Γιατί έχει αποδειχθεί πώς είναι αυτές οι τάξεις που όταν φθάνουν στα όρια τους γίνονται καταλύτης σοβαροτάτων πολιτικών και κοινωνικών αναταράξεων.
Γιατί; Διότι η χώρα επέλεξε να μοιρασθεί ένα μέλλον κοινό με κράτη πολύ πιο οργανωμένα και ισχυρά.
Αυτό σημαίνει ότι ο Πρωθυπουργός της είναι ένα είδος «περιφερειάρχη» και οι δυνατότητες πρωτοβουλιών του είναι περιορισμένες.
Όσο συντομότερο γίνει αυτό αντιληπτό, τόσο θα πάψει η Ελλάδα να ζει με αυταπάτες πού καλλιέργησαν οι κατά καιρούς πολιτικοί της.
Στην ευρωπαϊκή επαρχία, πού λέγεται Ελλάς, οι δυνατότητες πρωτοβουλιών και αυτενέργειας είναι ανύπαρκτες.
Αλλά συν τω χρόνω, θα ωριμάσει το σύστημα της Ελλάδος και θα υπάρξει σημαντική πρόοδος.
Εν τω μεταξύ, θα υποστούμε οδύνες και σκληρή δοκιμασία.
Και μία ειλικρινής προσπάθεια να καταγραφούν τα κακώς κείμενα της πολιτικής ζωής και της οικονομίας, θα αποτελέσει θεμέλιο λίθο για την εξυγίανση και την ανάπτυξη της χώρας.
Άλλα οφείλουμε να είμαστε ειλικρινείς.
Όλες τις «αμαρτίες» καλείται σήμερα να τις πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος πού δεν κλέβει και δεν φοροδιαφεύγει.
Τώρα όμως είναι υποχρεωμένος να πληρώνει διπλά τα λάθη και τα εγκλήματα αρκετών πολιτικών πού ο ίδιος εμπιστεύθηκε.
Γιατί πέρα από τους φόρους, έχει απέναντι του τις τράπεζες πού έχουν κλείσει τις στρόφιγγες πληρώνοντας και εκείνες το τίμημα της αναξιοπιστίας της Ελλάδας διεθνώς.
Η αλήθεια είναι ότι η χώρα μας υπήρξε αφρόνως σπάταλη και τώρα ή ανάκαμψη απαιτεί βαρύτατες θυσίες. Αυτό είναι δυσάρεστο, αλλά ου προς θάνατον.
Όμως χρειάζεται μεν αυτογνωσία, αλλά και ψυχραιμία.
Γεγονός πού έχει αντιληφθεί απολύτως ο κ. Σαμαράς. Και αγωνίζεται ηρωικώς και πεισμόνως. Διότι ουκ έστιν άλλως γενέσθαι.
Οφείλουμε να το καταλάβουμε όλοι. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι μια αποκρυσταλλωμένη οντότητα. Τελεί υπό συνεχή διαμόρφωση.
Απούσα η Ελλάς από τη διαδικασία τής ευρωπαϊκής ολοκληρώσεως καταθέτει (όταν τα βρει δύσκολα) στις Βρυξέλλες το πρόβλημα της όποιο κι αν είναι αυτό εκάστοτε.
Εξ ου και η δυσφορία και ενίοτε ή υπέρμετρη αντίδραση κάποιων εταίρων μας.
Αλλά ή προσπάθεια τού Πρωθυπουργού να αντιμετωπίσει τις αντιξοότητες είναι μονόδρομος για τη χώρα. Άλλη λύση δεν υπάρχει.
Επομένως, είμαστε σε αδιέξοδο;
Αυτό πρέπει να εικάσουμε με όλα τα παραπάνω πού εκάμαμε; Κάπου πρέπει να καταλήξουμε λοιπόν:
Ο γράφων πιστεύει ότι η νέα Ελλάδα θα αρχίσει να οικοδομείται όταν εδραιωθεί ή αξιοκρατία.
Με άλλα λόγια Πρέπει να αρχίσει ή «επανίδρυση της» όταν αξιολογηθούν όλοι οι υπάλληλοι πού απασχολούνται στον δημόσιο τομέα.
Οι πιο ικανοί δε να είναι αυτοί πού θα καταλάβουν τις θέσεις-κλειδιά και θα αναλάβουν την ευθύνη να εφαρμόζουν τους νόμους και να υπηρετούν τον πολίτη.
Όταν η Δημόσια Διοίκηση και οι υπηρεσίες της λειτουργούν αποτελεσματικά, τότε θα πούμε ότι ή χώρα άρχισε να βαδίζει στη μεγάλη πορεία προς το μέλλον.
Σήμερα ενώ υπάρχουν ιδέες και διάθεση, δεν μπορούμε να βρούμε το βήμα προς νέες μορφές οικονομικής δραστηριότητος.
Η αξιολόγηση όλων και η δημιουργία μιας ραχοκοκαλιάς από ανθρώπους πού θα φέρουν την ευθύνη των αλλαγών, είναι ο μόνος τρόπος πού θα ανασυντάξουμε τον κρατικό μηχανισμό και θα αναστήσουμε τη χώρα από τη ραστώνη, τον λήθαργο και την ανευθυνότητα πού την έχει καταλάβει.
Στο σημερινό κόσμο η Ελλάδα δεν έχει κανέναν τρόπο -ούτε λόγο- να διεκδικεί μία από τις πρώτες θέσεις στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, αν δεν μπορεί να αποδείξει ότι στους δύσκολους καιρούς πού περνάμε είναι αυθύπαρκτη, ζώσα, πολιτική και πολιτιστική δύναμη.
Αλλά πάντως για να πούμε και «τού στραβού το δίκιο», είναι παραφροσύνη οι υπαίτιοι και αυτουργοί τής οικονομικής μας δυστυχίας, τής σπατάλης και της κλοπής του κοινωνικού χρήματος να τιμωρούν για τα δικά τους εγκλήματα, τους αναίτιους, τα θύματα.
Να συνεχίζουν τον περιορισμό των δημοσίων δαπανών με περικοπές των μισθών και των συντάξεων και με παράλληλες αυξήσεις των εμμέσων φόρων πού συντρίβουν την υπαλληλία και γενικώς την φτωχολογιά.
Ήρθε ή ώρα να αποκατασταθεί ή κοινωνική ισορροπία.
Ο κ. Σαμαράς πρέπει να δράσει αμέσως και αποτελεσματικά.
Τώρα. Αύριο ίσως να είναι αργά.
Β.Ι. Κοραχάης
