Γιατί Άνθρωπε γιατί
τρέφεις την κακία
και Βασιλεύει δυστυχώς
η κάθε δυστυχία.
Που ξεσπαθώνεις με ορμή
την κάθε φαντασία
και αφήνεις ανάπηρη
αυτήν την κοινωνία.
Ψάχνεις πάντα δυστυχώς
να βρεις κάποια αιτία
τον κόσμο που τον έσυρες
στην όποια αποτυχία.
Ρώτησες άραγε ποτέ
τον ταπεινό κοσμάκη
που τον ποτίζεις συνεχώς
το πιο πικρό φαρμάκι
Ασφαλώς δεν τον ρώτησες
τον ταλαίπωρο κοσμάκι
που τον σπρώχνεις συνειδητά
στην πιο μεγάλη απάτη
Το ποτήρι το πικρό
το έδωσες με ευκολία
που το πληρώνει δυστυχώς
η κάθε κοινωνία.
Ξεσπιτώθηκαν σαν τα πουλιά
που αφήνουν τις φωλιές
μέσα στο βαρύ χιονιά
με τις βαρύτατες καρδιές.
Δεν ξέραν που να πάνε
και που να ξημερωθούν
μέσα στο κρύο το βαρύ
και πως να κοιμηθούν;
Άλλος τρέχει προς τα εδώ
και άλλος προς τα πέρα
χάνει η μάνα το παιδί
μαζί με τον πατέρα.
Οι Ρώσοι μπήκαν με ορμή
στα ξένα τα χωράφια
και θερίζουν τους άοπλους
που πέφτουν σαν δεμάτια.
Σαν θεριστάδες μπήκανε
και άρχισα να θερίζουν
άντρες, γυναίκες και παιδιά
καρδούλες να ραγίζουν.
Άραγε θα υπάρχει νικητής
για να πανηγυρίσει;
Ότι καλό και όμορφο
ο κόσμος να γνωρίσει;
Ασφαλώς δεν θα υπάρχει νικητής
για να πανηγυρίσει
μόνον πόνο και δάκρυα
ο κόσμος θα αντικρίσει.
Σε έναν πόλεμο σκληρόν
κανένας δεν κερδίζει
μόνον δάκρυα καυτά
ο κόσμος θα αντικρίζει.
Ας το σκεφτούνε πια λοιπόν
αυτοί που κυβερνούνε
πιο δρόμο μας διαλέξανε
και που μας οδηγούνε.
Στέλιος Ντουρανίδης
Σπήλαιο Ορεστιάδος
