Η πραγματική τροχοπέδη στην ανάπτυξη της χώρας – Ο φόβος του πολιτικού κόστους δεν επέτρεψε σε καμμία κυβέρνηση την πάταξη της φοροδιαφυγής, του λαθρεμπορίου καυσίμων, ποτών, τσιγάρων – Κανείς φραγμός στις Συντεχνίες του Δημοσίου
Ο φόβος του πολιτικού κόστους κάνει ενίοτε την κυβέρνηση πιο προσεκτική και τα όργανα της περισσότερο υπεύθυνα και αποδοτικά.
Παράδειγμα διδακτικό ο ΕΝΦΙΑ -ενιαίος φόρος ιδιοκτησίας ακινήτων-πού κατέστη η προσωποποίηση του χάους και κόντεψε να διαλύσει την κυβέρνηση και να στρέψει εναντίον της εκατομμύρια πολιτών, με τους εξωπραγματικούς και τρελούς φόρους επί των ακινήτων πού καταλόγιζε.
Για το αλαλούμ ευθύνονται ή προχειρότητα με την οποία σχεδιάστηκε ο φόρος αυτός, η έλλειψη στοιχείων, η άγνοια των πολιτών και η μη ενημέρωση τους από τις υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομικών και το γεγονός ότι όλα έγιναν υπό την πίεση της τρόικας και του ελλείποντος χρόνου.
Ήδη επιχειρείται ανασχεδιασμός του φόρου, άλλα το κακό έχει γίνει: οι πολίτες δεν εμπιστεύονται τις κρατικές υπηρεσίες και το ηλεκτρονικό σύστημα.
Θα δούμε τι θα αλλάξει η προωθούμενη νομοθετική ρύθμιση και πόσο θα εκλογικευτεί αυτό το εμπαθές φορολογικό δημιούργημα σοβιετικού τύπου.
Αλλά ο φόβος του πολιτικού κόστους και η απλή ακόμη επίκληση του από βουλευτές και συντεχνίες, φρενάρει τις κυβερνητικές δραστηριότητες και αποτρέπει τη λήψη των σωστών αποφάσεων.
Χρόνια άλλωστε οι κυβερνήσεις κουκουλώνουν το μέγα θέμα των μεταρρυθμίσεων και θεσμικών αλλαγών, πού πρέπει να γίνουν στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και στην ισχύουσα νομοθεσία, για να μη δυσαρεστήσουν πότε τους αγρότες, πότε τους γιατρούς, πότε τους φαρμακοποιούς, πότε τους καλοζωϊσμένους συνδικαλιστές.
Μέχρι και καινούργια πρακτική έχει εφευρεθεί, από υπουργούς πιστούς στην ακινησία του δημοσίου και στη μη δημιουργία προβλημάτων στους ψηφοφόρους τους:
ενώ οι νόμοι τίθενται σε ισχύ, από την ήμερα δημοσίευσης τους στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, από χρόνια πλέον οι δύσκολοι και πιθανόν αντιλαϊκοί νόμοι, ενεργοποιούνται με πληθώρα υπουργικών αποφάσεων, ή και κοινών υπουργικών αποφάσεων πλειόνων συναρμοδίων υπουργών, οι όποιες πολλές φορές δεν υπογράφονται ποτέ.
Πρόσφατα οι διατάξεις για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων -επιτέλους κάτι κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση- άλλαξαν υπό το βάρος πολιτικών και συνδικαλιστικών πιέσεων και ορίστηκε ότι και οι αξιολογούμενοι ως κακοί και μη αποδίδοντες υπάλληλοι, δεν θα απολύονται και δεν θα υφίστανται περικοπή του μισθού τους, ήτοι δεν θα έχει συνέπειες η ανεπάρκεια, η τεμπελιά και η αδιαφορία τους.
Θυμίζει η νέα αυτή διάταξη την επί δεκαετίες πρακτική των πειθαρχικών συμβουλίων των δημοσίων υπηρεσιών, πού τιμωρούσαν και τα βαριά πειθαρχικά παραπτώματα με κράτηση μισθού δύο ημερών, ή δεν συγκαλούνταν ποτέ τα πειθαρχικά συμβούλια και δη τα δευτεροβάθμια.
Μόνο με την παρούσα κυβέρνηση ενεργοποιήθηκαν οι σχετικοί νόμοι και απολύθηκαν μερικές εκατοντάδες επίορκων δημοσίων υπαλλήλων.
Παράλληλα με το νέο ενιαίο μισθολόγιο, προβλέπεται ή παροχή στους αποδίδοντες έργο υπαλλήλους διάφορων μπόνους, πού βέβαια δεν θα λαμβάνουν οι υπόλοιποι.
Την περασμένη εβδομάδα ανήλθε στην επικαιρότητα, νέο κατόρθωμα οικονομικού περιεχομένου, συνδικαλιστών και διοίκησης ΔΕΚΟ.
Η οικονομική αστυνομία απεκάλυψε, ύστερα από έρευνες, παράνομη χρηματοδότηση από το διοικητικό συμβούλιο των ΕΛΤΑ της ΠΟΣΤ -Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Ταχυδρομικών- για τα έτη 2007-2010, ύψους περίπου 10 εκατ. Ευρώ.
Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη παράνομη επιχορήγηση του δ.σ. της ΔΕΗ προς τη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, για την οποία έχουν ασκηθεί ποινικές διώξεις, οι όποιες αργούν χαρακτηριστικά να φτάσουν στο ακροατήριο του αρμοδίου δικαστηρίου.
Ελπίζουμε ότι το πολιτικό κόστος δεν θα κουκουλώσει τις παραπάνω υποθέσεις, καθώς και αρκετές παρόμοιες πού αφορούν άλλες ΔΕΚΟ.
Το πολιτικό κόστος δεν επιτρέπει στις διοικήσεις πολλών Δήμων, να αξιολογήσουν υπαλλήλους, να ελέγξουν ποιοι τυχόν διορίστηκαν με πλαστά πιστοποιητικά, ενώ πρόσφατα ορισμένοι αρνήθηκαν να αποστείλουν στοιχεία για τις δημοτικές επιχειρήσεις τους, πού συνήθως είναι ζημιογόνες και άντρα άγριας ρουσφετολογίας. Αποκαλύφθηκε όμως, μετά την απομάκρυνση των δημοτικών αστυνόμων, ότι ικανός αριθμός από αυτούς, είχε διοριστεί με πλαστά πτυχία και λοιπά πιστοποιητικά, λ.χ. γλωσσομάθειας.
Το πελατειακό σύστημα και η ρουσφετολογία ανθούν ακόμη στους Δήμους, τους οποίους η κυβέρνηση δεν κατάφερε να ελέγξει και να τους βάλει σε τροχιά νομιμότητας.
Για τους ίδιους λόγους, ελάχιστες κατεδαφίσεις αυθαιρέτων, γίνονται από τις περιφέρειες, παρά την ύπαρξη αποφάσεων και το γεγονός ότι βρίσκονται σε αιγιαλούς, παραλίες και εντός δασών.
Άλλωστε το ίδιο το κράτος, με τρεις διαδοχικούς νόμους προτρέπει τους πολίτες να τακτοποιήσουν – νομιμοποιήσουν διάφορες οικοδομικές αυθαιρεσίες.
Ο φόβος του πολιτικού κόστους, δεν επέτρεψε κατά τις τελευταίες δεκαετίες, σε καμμία κυβέρνηση και στη σημερινή, να πατάξουν ή έστω να περιορίσουν τη φοροδιαφυγή και το λαθρεμπόριο καυσίμων, ποτών, τσιγάρων.
Το αστείο είναι ότι όλες οι κυβερνήσεις υπόσχονται να ασχοληθούν με αυτά τα καυτά και ζημιογόνα για το δημόσιο θέματα, άλλα στην πράξη δεν κάνουν τίποτε.
Και ο απελθών υπουργός Οικονομικών είχε κάνει σχετικές παρήγορες δηλώσεις, άλλα δεν έπραξε τίποτε, άλλα και ο νέος δήλωσε ότι θα αντιμετωπίσει δυναμικά τους κλέφτες του δημοσίου χρήματος.
Προφανώς είναι θέμα του Προέδρου της Κυβέρνησης και χωρίς πολιτική – πρωθυπουργική βούληση, δεν πρόκειται να θιγούν στο ελάχιστο οι επαγγελματίες φοροκλέφτες και λαθρέμποροι.
Αλλά χωρίς την πάταξη αυτών των δύο φαινομένων, δεν πρόκειται η χώρα να περάσει στο στάδιο
της ανάπτυξης. Ας διαλέξουν.
Παναγιώτης Μποκοβός
