«Το ζήτημα είναι πολυπαραγοντικό» σημείωσε στο ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ ο διατροφολόγος Γιάννης Τζιαρνάβαλης
Σε επίπεδα συναγερμού βρίσκεται η παιδική παχυσαρκία στην Ελλάδα, η οποία πλέον κατατάσσεται στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως, έχοντας λάβει διαστάσεις πραγματικής επιδημίας. Το φαινόμενο αποτελεί μία από τις σοβαρότερες προκλήσεις για τη δημόσια υγεία, αναδεικνύοντας την επιτακτική ανάγκη για αλλαγή κουλτούρας στο σπίτι και το σχολείο.
Αν και η γενετική προδιάθεση παίζει έναν μικρό ρόλο, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι ο τρόπος ζωής είναι ο παράγοντας που κάνει τη διαφορά. Η κυριαρχία της καθιστικής καθημερινότητας και η υιοθέτηση κακών διατροφικών προτύπων αποτελούν τις κύριες αιτίες της ραγδαίας αύξησης των ποσοστών.
Όπως επισημαίνει στο ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ ο κ.Γιάννης Τζιαρνάβαλης, διαιτολόγος-διατροφολόγος στην Αλεξανδρούπολη, η στρατηγική αντιμετώπισης επικεντρώνεται σε τρεις άξονες.
Ειδικότερα, ο κ. Τζιαρνάβαλης σημείωσε: «Το ζήτημα είναι πολυπαραγοντικό. Συνδέεται με τον σύγχρονο τρόπο ζωής, τις διατροφικές μας συνήθειες, τον μιμητισμό των παιδιών, αλλά και την έντονη παρουσία της τεχνολογίας στην καθημερινότητα.
Ένα παιδί σε ηλικία 7, 8 ή 10 ετών συχνά δεν έχει πλέον την ευκαιρία ούτε καν να παίξει ελεύθερα. Κι όμως, μέσα από το παιχνίδι θα τρέξει, θα κινηθεί, θα γυμναστεί και θα εκτονώσει την ενέργειά του. Αντί γι’ αυτό, πολλές φορές περνά τον χρόνο του κρατώντας ένα κινητό τηλέφωνο».
Το «κλειδί» βρίσκεται στον τρόπο ζωής – Ο ρόλος των γονέων
Οι γονείς αποτελούν τον πρώτο και σημαντικότερο κρίκο στην αλυσίδα της πρόληψης. Δεν αρκούν οι υποδείξεις αλλά απαιτείται η δύναμη του παραδείγματος. Όταν οι γονείς επιλέγουν έναν ισορροπημένο τρόπο ζωής και σωστή διατροφή, τα παιδιά τείνουν να υιοθετούν αυτές τις συνήθειες ως φυσική συνέχεια της καθημερινότητάς τους.
«Σε αρκετές περιπτώσεις οι γονείς δεν προλαβαίνουν να συνοδεύσουν τα παιδιά τους στο πάρκο, ενώ σε ορισμένες περιοχές δεν υπάρχουν καν κατάλληλοι χώροι παιχνιδιού. Το πρόβλημα εμφανίζεται ακόμη και σε πόλεις όπως η Αλεξανδρούπολη, όπου πολλές οικογένειες δεν έχουν κοντά τους έναν οργανωμένο χώρο ώστε τα παιδιά να παίξουν με ασφάλεια.
Καθοριστικό ρόλο, ωστόσο, παίζουν και οι διατροφικές συνήθειες μέσα στο σπίτι. Η αλλαγή πρέπει να ξεκινήσει πρώτα από τους ίδιους τους γονείς. Είναι σημαντικό το παιδί να μάθει, για παράδειγμα, να συνοδεύει πάντα το φαγητό του με σαλάτα, να έχει σταθερά γεύματα μέσα στην ημέρα και να αποφεύγει το συνεχές τσιμπολόγημα», σημείωσε χαρακτηριστικά ο κ. Τζιαρνάβαλης.
Το σχολείο ως πυλώνας εκπαίδευσης
Την ίδια στιγμή, η ευθύνη της Πολιτείας είναι θεσμική. Το σχολικό περιβάλλον οφείλει να μετεξελιχθεί σε έναν δυναμικό πυλώνα διατροφικής αγωγής, όπου τα παιδιά δεν θα αποκτούν μόνο θεωρητικές γνώσεις, αλλά θα ενθαρρύνονται έμπρακτα να υιοθετούν έναν δραστήριο και υγιεινό τρόπο ζωής από τα πρώτα τους κιόλας χρόνια.
Ο κ. Τζιαρνάβαλης ανέφερε σχετικά: «Ταυτόχρονα, σημαντικό ρόλο οφείλει να παίξει και η πολιτεία, μέσα από προληπτικές παρεμβάσεις. Ο στόχος δεν είναι να φτάσουμε στο στάδιο της παχυσαρκίας και στη συνέχεια να προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα με φαρμακευτικές λύσεις. Εκείνο είναι το τελευταίο στάδιο, όταν το πρόβλημα έχει ήδη εμφανιστεί. Σε αυτό το πλαίσιο, τα σχολεία μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο. Η ενημέρωση για τη σωστή διατροφή θα μπορούσε να ενταχθεί πιο συστηματικά στην εκπαιδευτική διαδικασία, ακόμη και μέσω ομιλιών ή ενημερωτικών δράσεων μέσα στις σχολικές αίθουσες. Στο παρελθόν, τέτοιες πρωτοβουλίες ήταν πιο συχνές. Ένας δάσκαλος ή καθηγητής μπορούσε εύκολα να καλέσει έναν ειδικό να μιλήσει στους μαθητές στο πλαίσιο ενός προγράμματος διατροφής. Οι ομιλίες αυτές γίνονταν συχνά αφιλοκερδώς και, ακόμη κι αν από τα δέκα παιδιά μόνο ένα κρατούσε κάτι ουσιαστικό, αυτό θεωρούνταν ήδη ένα σημαντικό κέρδος για όλους».
Συμπερασματικά, η αναστροφή της αρνητικής πρωτιάς της Ελλάδας απαιτεί μια «συμμαχία» δυνάμεων. Η βελτίωση των καθημερινών συνηθειών δεν είναι απλώς μια επιλογή, αλλά μια επένδυση για το μέλλον της δημόσιας υγείας.
Χ.Κ.
