Το μεγαλείο σου Ελλάδα
μας τρέφει τόσα χρόνια.
Η ιστορία σου Ελλάδα
που έχει χαραμάδα.
Φώτισες τον κόσμο του τίποτα
και άνοιξες ορίζοντες στο κενό.
Όλοι να σε προσκυνούν να σε τιμούν
και τώρα να σε ποδοπατούν.
Η Ακρόπολη στο ύψος της.
Οι Δελφοί μαρτυρία αδιάψευστη.
Ο κόσμος διψά να τα βλέπει, δε χορταίνει
αλλά δυστυχώς σήμερα τον πικραίνει.
Η Ελλάδα των προγόνων μας
που κατάντησε ξέφραγο αμπέλι
που δεν έχει ιερό και όσιο
και δείχνει πεταμένο κουρέλι.
Διαμάχες πολιτικές χωρίς ντροπές.
Το εγώ πάνω από τη χώρα.
Τα τραγούδια και οι ύμνοι
γίνανε παρατράγουδα και θρήνοι.
Εκτός τόπου και χρόνου οι προσπάθειες
μόνο συμφέροντα και απάθειες.
Όλοι τα γνωρίζουν όλα
μα το όφελός τους πάνω από όλα.
Το αίμα που χύθηκε για την πατρίδα
θάφτηκε μαζί με τα όνειρα.
Τώρα ένα γκρίζο πέπλο τα σκεπάζει
και η ψυχή στενάζει.
Τάνια Στεφάνου-Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
