Αυγής χαρές αδέσποτες
της άνοιξης το αίμα
φωνές της νιότης στο κλουβί
η νύχτα θα σας πνίξει τ
ης φύσης η αρμονία καίγεται
στου μίσους τη φωτιά
Γέμισαν σκέψεις ξέθωρες
όλα τα περιθώρια
και ξέμαλλες ελπίδες
οι αλήθειες είν’ ξενόγνωμες
και οι ντροπές κι οι ασχήμιες
Κι ο θάνατος ξεσκούφωτος
στέκει στο κεφαλόσκαλο
μπρος στην κλειστή την πόρτα
Πικρό το γάλα πού ‘πιαμε
απ’ το βυζί της μάνας
και ο διωγμός μας βάρβαρος
από την αγκαλιά της
Οι παραμάνες πρόθυμα
μας θήλασαν στα ξένα
το γάλα τους πικρό-χολή
μόλυνε την καρδιά μας
Δημήτρης Κ. Κοσμίδης
Stuttgart
