Μια ποικιλία είναι η ζωή, κι όπως θέλεις την παίρνεις.
Θέλεις ζερβά, θέλεις δεξιά, όλο και κάπου γέρνεις.
Στα θέματα της σίτισης, ό,τι γουστάρεις τρως.
Κι αν κάτι πάει λίγο στραβά, σε βλέπει ο γιατρός.
Να κάνεις οικογένεια, είναι δικαίωμά σου.
Να διαλέξεις το ταίρι σου, κι αυτό είναι στα «εμά» σου.
Φιλίες και συγχρωτισμούς, ελεύθερα κάνεις μ’ όλους.
Αλλά, εσύ διαλέγεις γνωστικούς, κι εσύ αν θες βουκόλους.
Τη γλώσσα, που συνομιλείς, στη δίνουν οι γονείς,
και την χειρίζεσαι με ευλάβεια, όσο και όπως μπορείς!
Αλλά, εδώ έχεις την ευχέρεια, όταν ενηλικιωθείς,
να μάθεις μιαν άλλη γλώσσα, και αυτήν, στο εξής ν’ ακολουθείς.
Ποικιλίες χαρακτήρων, έχει η κάθε κοινωνία,
άλλους μ’ αγάπη στη καρδιά, και άλλους με λοξομανία.
Μια απορία εύλογη, που και πολλούς κατέχει.
Αφού, ένας είναι ο Ύψιστος, γιατί πολλά ονόματα έχει;
Υπάρχουν θρησκείες πάμπολλες, που οι άνθρωποι πιστεύουν,
και τον αληθινό Θεό, όλοι σε αυτές θηρεύουν.
Αλλά, μήπως στο θέμα αυτό, δεν θα ‘πρεπε, να υπάρχει ποικιλία;
Αφού, γνωρίζουμε ότι αυτή, προξενεί ανωμαλία;
Πολλές φορές οι πόλεμοι, έχουν αφορμή και αιτία,
κάποια πίστη ανθρώπινη, για μια άλλη θρησκεία!
Κι όμως ΟΧΙ, η αφορμή, δεν είναι ποτέ η θρησκεία.
Είναι το συμφέρον των γήινων, η ανθρώπινη απληστία.
Πάντως, καλό είναι και φρόνιμο, να υπάρχει ποικιλία.
Αλλά, οι νουν έχοντες και κατέχοντες, να δρουν με ευσυνειδησία!
Αθανάσιος Παπατριανταφύλλου
