Έχει διαταχθεί «πυρ ομαδόν», απ’ την αντιπολίτευση,
και όλοι ανελλιπώς υπακούσανε, σ’ αυτή τη δόλια κλήτευση.
Δεν χάσανε τον χρόνο τους, όλοι μαζί οι «αντί».
Ρίχνουν βόλια στον αντίπαλο αρχηγό, και ρωτούν δήθεν γιατί.
Γιατί, δεν έβαλες καλούς υπάλληλους στα τρένα;
Και κινδυνεύουν άνθρωποι, που πάνε για τα ξένα;
Γιατί, μας παρακολουθείς, σαν να ‘μαστε αλήτες;
Και ισοπεδώνεις άδικα και θύματα και θύτες;
Γιατί, όλοι οι ιδιαίτεροι, παίρνουνε πάντα μίζες;
και δεν τους έβαλες ποτέ, σε ειδικές ρεμίζες;
Αυτά κι άλλα πολλά γιατί, όλοι τους εκτοξεύουν.
Πάντα μόνο στον αρχηγό. Αυτόν μόνον στοχεύουν!
Αλλά, γιατί μόνον στον αρχηγό; Δεν έχει συνεργάτες;
Ή μήπως αυτοί ξεφεύγουνε, όπως κάνουν οι γάτες;
Ευθύνη όλοι έχουνε, για ό,τι κάνει η εξουσία
και όλοι είναι υπεύθυνοι, με και χωρίς αξία.
Αλλά, και όλοι οι «αντί», γιατί μόνον στοχεύουν,
όλα τα κακώς κείμενα; Τα «άλλα» περισσεύουν;
Γιατί δεν βρίσκουνε ποτέ, τις δέουσες τις λύσεις,
στου κόσμου τα προβλήματα, και σ’ όλες τις προκλήσεις;
Να ιδεί κι ο κόσμος, πως κι αυτοί, αξίζουνε τον κόπο,
να τους εμπιστευθούν πολλοί, να δείξουν άλλον τρόπο.
Να δείξουνε πως έχουνε, κάποια αξιοσύνη,
για να ‘βρουν αγάπη απ’ το λαό και λάβρα εμπιστοσύνη.
Όχι φίλοι πολιτικοί, η ευθύνη δεν είναι του ενός.
Ευθύνη έχουμε όλοι μας, εξαιρουμένου μηδενός…
Το πλοίο αυτό που λέγεται, Ελλάδα δοξασμένη,
Πρέπει και να οδηγηθεί, από σώφρονες, με αξιοσύνη δοσμένη!
Α. Παπατριανταφύλλου
