Ατέλειωτες ώρες
περιμένω κι εσύ αργείς,
οι μέρες και οι έννοιες,
γίνονται αφόρητες.
- Advertisement -
Δεν γνωρίζω πότε θα γυρίσεις,
πίσω κοντά μου ξανά,
συλλογιέμαι, μη ξεχαστείς
και θ’ ναι πια αργά.
Η σκέψη μου βουβή,
η ματιά μου θολή,
τα όνειρά μου πολλά,
ας γίνουν αληθινά
Η καρδιά, η ψυχή πονά,
όμως ελπίζει ξανά,
με σκέψη θετική,
του γυρισμού το μονοπάτι θα βρει.
Τα λόγια φτωχά, το ξέρω,
μες στο μυαλό μου σ’ έχω,
δεν λησμονώ, αγωνιώ,
για τον δικό σου γυρισμό.
Γεώργιος Χ.Τσαρακτσίδης
Αλεξανδρούπολη
