Τι να σημαίνουν άραγε, όλα αυτά που συμβαίνουν,
και ανέλπιστα πολλά κακά, τυχαία (!) … μπαινοβγαίνουν;
Σεισμοί και καταποντισμοί γίνονταν τακτικά,
κι ακολουθούσαν πυρκαγιές, πλημμύρες … ξαφνικά.
Όλα αυτά αλλάζανε την ομορφιά του κόσμου,
κι αφήνανε γεύση πικρή, εικόνα … αποκόσμου.
Πάντα, χωρίς προειδοποίηση, ούτε καν με ενδείξεις
οι θεομηνίες έρχονταν, μα αφήνανε, άπειρες αποδείξεις.
Σε βάθος χρόνου, γίνανε, πολλοί κατακλυσμοί,
και καταστράφηκαν στη γη πολλοί πολιτισμοί.
Αλλά, και στις μέρες μας, συμβαίνουνε πολλά,
παρόμοια φαινόμενα και χάνονται του κόσμου τ’ αγαθά.
Καίγονται δάση και βουνά και όλη η χλωρίδα
που είναι χάρμα οφθαλμών μαζί με την πανίδα.
Μα, και πολλές καταστροφές έρχονται απ’ τα ποτάμια,
απ’ τις βροχές και πλημμυρούν, και γίνονται σαν Λάμια…
Και καταστρέφουνε χωριά, και πόλεις, και τη φύση,
στο διάβα τους πια τίποτε, ορθό, δεν έχουνε αφήσει.
Είναι μικροί κατακλυσμοί. Κατά καιρούς συμβαίνουν
κι είναι μηνύματα Θεού, που στη ζωή μας μπαίνουν!
Είναι καιρός, φως φανερό, να αντιληφθούν οι πάντες,
Πως, η ζωή πάνω στη γη δεν έχει πια … «αβάντες»!
Κι οι αρμόδιοι ν’ αντιληφθούν και μέτρα ευθύς να πάρουν.
Μήπως και γίνει μπορετό, το ερχόμενο να … άρουν!
Ο ΡΙΜΑΔΟΡΟΣ
