Σκέψεις  που βασανίζουν

Στα χαώδη βάθη

Της σκέψης χάνομαι,

Θυμίζει μαύρη μέρα

Της ψυχής το ξεμονάχιασμα,

Το χάος μόνο μένει.

Σε αόρατο υφάδι της αράχνης

Μπλέκουν οι σκέψεις

Του παγιδευμένου μυαλού,

Στην άκρη του γκρεμού.

Ασήκωτο το βάρος,

Η στιγμή, η ώρα, η μέρα,

Η αιωνιότητα

 Σκέψεις που βασανίζουν την ψυχή,

Σε όλη τη ζωή.

      Γεώργιος  Χ. Τσαρακτσίδης