“Η κουβέντα ασήμι, η σιωπή χρυσός”.
Μια φράση που καρφώθηκε στο μυαλό
γιατί μου έκανε εντύπωση.
Ποιος τη σκέφτηκε, ποιος την απαθανάτησε;
Πόσο σοφή είναι και πόσο σωστή!
Λέμε να κουβεντιάζεις τα προβλήματά σου
γιατί έτσι θα βρεις τη λύση.
Οι απόψεις και οι αποφάσεις
μπορεί να σε βοηθήσουν, μπορεί και να σε ζαλίσουν.
Καλές είναι οι γνώμες και οι συμβουλές,
θετικές και χρήσιμες πολλές φορές.
Μα αν δεν έχεις εμπιστοσύνη
να πεις σε κάποιον το βάσανο που σε πληγώνει,
καλύτερα μην το λες σε κανέναν.
Κράτα το για λογαριασμό σου.
Πάλεψέ το μόνος σου,
βεβαίως προσεχτικά και απ΄ όλες τις πλευρές.
Πού ξέρεις μπορεί με μια αναλαμπή,
μια ξαφνική επιφοίτηση
να δώσεις εσύ τη λύση
χωρίς να την περιμένεις από πουθενά.
Δε γνωρίζεις αυτό που τυχόν πεις κάπου
για να σε διευκολύνει
αν θα κρατηθεί μυστικό ή θα διαρρεύσει.
Αν κυκλοφορήσει σαν πληροφορία από στόμα σε στόμα
ώστε να αποβούν όλα μοιραία για σένα.
Αν θα σεβαστούν το μυστικό σου,
αν θα μείνει κατάδικό σου.
Αλλά και κάποιου άλλου αν ξέρεις κάτι κρυφό,
μην το διατυμπανίζεις
και να διαρρέει το συνεχίζεις.
Γι αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης
τηρείς αυτό που λέει η φράση
“η κουβέντα ασήμι, η σιωπή χρυσός”
κι έχεις ήσυχο το κεφάλι σου.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
