Συνταξιδιώτες για πάντα στη ζωή
στα όνειρα, στα σχέδια, στη χαραυγή.
Η νύχτα όλα να τα γαληνεύει
και η μέρα να τα ζωντανεύει.
Να γράφουν ιστορίες οι σελίδες
που να ΄ναι γεμάτες με ελπίδες
πως ο μόνος επισκέπτης θα ΄ναι η χαρά
που θα δίνει για πέταγμα φτερά.
Να μη χαλιναγωγούνται τα αισθήματα,
να λέγονται αγάπης ποιήματα,
να υπάρχει πάντα αισιοδοξία,
να κυλάνε όλα με ισορροπία.
Με ένα βλέμμα να γεμίζει η καρδιά,
να γίνεται ταξιδιάρικη βάρκα σε θάλασσα πλατιά,
να φουντώνει από αγάπη σα σύννεφο λευκό,
να τραγουδά στον κόσμο χαρούμενο σκοπό.
Όρκος αληθινός και βαθύς
πως ο δρόμος θα είναι φαρδύς, χρυσαφής,
μαζί στη χαρά, στη λύπη, στο γέλιο, το κλάμα
υπόσχεση, θέληση και τάμα.
Τάνια Στεφάνου – Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
