Όλα είναι μια χίμαιρα, μια ουτοπία
στη ζωή αυτή που υπηρετούμε τη θητεία.
Έρχονται και παρέρχονται τα συμβάντα
και μας αφήνουν ξεκρέμαστους πάντα.
Έχει πολλούς κρίκους η αλυσίδα
και μέσα σ΄αυτούς είναι και η ελπίδα
που πάντα πεθαίνει τελευταία
γιατί κρατά στη μάχη γενναία.
Ευόδωση περιμένεις των προσπαθειών σου
και γίνεσαι θύμα πολλών ενεργειών σου
που επιδιώκεις να έχουνε αίσιο τέλος
για να ξεφύγεις απ΄το αιχμηρό βέλος.
Φυλάξου, δεν ξέρεις στο δρόμο σου
τι θα συναντήσεις,
αν με καρφιά τα χέρια σου τρυπήσεις.
Το μέλλον αβέβαιο και άγνωστο
και το όνειρο πολλές φορές άπιαστο.
Συχαρίκια στο τέλος θα πάρεις
αν καταφέρεις να κουμαντάρεις
τα τρεχούμενα δύσκολα προβλήματα
χωρίς να σου αφήσουν οιδήματα.
Τότε θα λες πάλεψα και βγήκα νικητής
άξιος, ταπεινός αγωνιστής
αγρύπνησα,πικράθηκα, απόστασα
μα τώρα πια πέτυχα και ξαπόστασα.
Τάνια Στεφάνου -Τσαβδάρη
Αλεξανδρούπολη
