Πολλοί αναρωτιούνται σήμερα, τι θέλει η κοινωνία;
Και πιο είναι το φάρμακο, να ζει με ηρεμία.
Δύο είναι οι λέξεις κλειδιά, που είθισται να λέμε.
«Τάξη» και πειθαρχία να έχουμε, αν θέλουμε, να μην κλαίμε.
Κι η «τάξη»* αρχίζει απ’ το σχολειό, την αίθουσα, την τάξη.
Αν «τάξη» υπάρχει στην αίθουσα, και πρόοδος θα υπάρξει.
Κι αν, καθημερινά εκεί, υπάρχει αταξία,
σίγουρο είναι το αποτέλεσμα, θα υπάρξει αναρχία!
Μα για την επιβολή, της «τάξης» στο σχολείο,
η πειθαρχία στα θέσφατα, είναι το εργαλείο.
Η πειθαρχία απαρέγκλιτα, θα πρέπει να τηρείται.
Ειδάλλως, στην τάξη στου σχολειού, η «τάξη» καταργείται.
Το ίδιο πρέπει να γίνεται, και μες στην κοινωνία,
για να μη ζουν, γονείς και παιδιά, την ίδια αγωνία.
Να πάψουν τα πειράγματα, τα «μπούλιγκ», οι επιθέσεις,
και να ομαλοποιηθούν, οι παντός είδους σχέσεις.
Επίσης απαραίτητες, είναι οι καλές σχέσεις,
γονέων κι εκπαιδευτικών, και οι καλές προθέσεις.
Η καλή πρόοδος του παιδιού, μα και της κοινωνίας,
να έχουν πάντα το πρόταγμα, της «τάξης», της πειθαρχίας.
Κι αν, με τα πρόσημα αυτά, οδεύει η κοινωνία,
σίγουρα, θα λείψουν τα μαχαιρώματα, οι πόλεμοι, η αγωνία!
*«τάξη»= σωστή τοποθέτηση, ιδεών και πραγμάτων
Αθ. Παπατριανταφύλλου
