Ζήτω η «Ενσωμάτωση» και σε φιλικό χρώμα ροδί!!!
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αυταπάτη και πιο αδίστακτος ολοκληρωτισμός από την αναγκαστική πολιτισμική ενσωμάτωση.
Στην πραγματικότητα, οι διαφορετικοί πολιτισμοί γκετοποιούνται, αποκόβονται από τις ρίζες και το φυσικό τους χώρο, για να μαραθούν και να “ενωθούν” ευνουχισμένοι από τα εθνικά τους χαρακτηριστικά, σε μια ανθρώπινη μάζα “αφομοιωμένων” μη-προσώπων, καταργώντας κάθε διαφορετικότητα, στην ανωνυμία μιας απάνθρωπης συνύπαρξης.
Αγαπώ τα μπλουζ των μαύρων της Αμερικής, λατρεύω την Ινδία, την Ιστορία και τον κινηματογράφο της, ονειρεύομαι ένα ταξίδι στην Αίγυπτο που δεν πήγα ποτέ να δω τη Σφίγγα με τα μάτια μου, αγκαλιάζω τις γυναίκες του Ιράν βλέποντας στις ταινίες τον αγώνα τους για να υπάρχουν, κλαίω με την ξεκοιλιασμένη, λεηλατημένη Αφρική με τις απανωτές γενοκτονίες και τους λιμούς των αδύνατων παιδιών που είναι μόνο μάτια, αλλά:
Θα κάνω ό,τι μπορώ για να αποτρέψω την αντικατάσταση των Ελλήνων στην πατρίδα τους, ας είναι κι από αγγέλους που κατεβαίνουν απ’ τον ουρανό φέρνοντας την αιώνια ευτυχία.
Κάθε πολιτισμός στον τόπο του.
Για να ταξιδεύουμε και να γνωριζόμαστε, για να μιλάμε στα Φέισμπουκ και τα Τουίτερ, για να θαυμάζουμε ο ένας τις μουσικές του αλλουνού, για να κοροϊδεύουμε ο ένας τον άλλο λαό και συγχρόνως ν’ αγαπιόμαστε και να ζηλεύουμε τα έργα του.
Γιατί αλλιώς είναι το ηλιοβασίλεμα στη Σαντορίνη, αλλιώς στο Μαρόκο, αλλιώς στην Ινδονησία και αλλιώς στη Σαγκάη.
Γι’ αυτό…
Αφροδίτη Μάνου
