Όλα τα κοιτούσαν μ’ ένα μάτι
το άλλο είχε ρεπό κοιμόταν στο κρεβάτι,
όλα τα βλέπανε μ’ ένα «Μάτι»
το άλλο το κλείνανε πονηρά
κάθε τετραετία για κανένα ψηφαλάκι.
Όλα τα κοιτούσαν με κλειστό το ένα μάτι,
σκόνταψαν στου Μαραθώνα το «Μάτι»,
ξαφνιάστηκαν που άκουσαν «Μάτι»
να ουρλιάζει και βοήθεια να ζητάει
κι’ απ’ τους καπνούς μαύρο δάκρυ να σταλάζει
και μεγάλη συμφορά να πλησιάζει.
Το «Μάτι» δεν μπορεί πλέον
να μιλήσει ούτε και να δει,
παλεύει με τις φλόγες, δύσκολες ώρες ζει.
Η βοήθεια προσπαθεί, αγκομαχεί,
μια διέξοδο να βρει, αλλά ματαιοπονεί,
η συμφορά ήρθε και παρέμεινε εκεί.
Οι πραγματικοί ένοχοι
πρέπει στη Δικαιοσύνη να λογοδοτήσουν,
συγχώρεση, οίκτος να μη υπάρξει,
χάθηκαν άδικα τόσες ,
αθώες ανθρώπινες ψυχές,
βρήκαν θάνατο απάνθρωπο, φρικτό,
ήταν λένε της μοίρας τους γραφτό,
αλλά κάποιοι ανευθυνωυπεύθυνοι,
βοηθήσανε γι’ αυτό.
Τα μάτια και τα μυαλά
των υπευθύνων πάντα ανοιχτά,
όχι όμως επιλεκτικά,
πρέπει να ηρεμήσουμε
άλλον εφιάλτη στην Ελλάδα μας
επιτέλους να μη ξαναζήσουμε.-
Γεώργιος Χ. Τσαρακτσίδης
Αλεξανδρούπολη
